This is just a short post. I needed to print monthly calendar without any markup, filling an entire screen/page. I could have done this in Word or other software, but I made a simple webpage for it, so anyone can ‘enjoy’ printing such calendars. Sometimes those little things are just fun to make.
Het was een enorme eer om een van de drie genomineerde taalwetenschappers te zijn voor de AVT/Anéla-dissertatieprijs 2022. Op vrijdag 3 februari 2023 vond aan het einde van de Grote Taaldag in Utrecht de feestelijke uitreiking plaats en mocht ik de prijs in ontvangst nemen voor mijn proefschrift Connecting Conditionals. Ik ben heel erg blij met deze geweldige prijs en met de mooie woorden van de jury!
Prijsuitreiking aan het einde van de Grote Taaldag 2023
Samen met de andere genomineerden, Sybren Spit en Daan Hovens
Veel dank aan mijn promotoren Arie Verhagen en Ronny Boogaart Boogaart en aan mijn collega’s bij LUCL, aan de andere genomineerden, Sybren Spit en Daan Hovens, aan de Algemene Vereniging voor Taalwetenschap (AVT) en natuurlijk aan de jury, bestaande uit Beyza Sümer, Ad Backus, Mike Huiskes, Maarten Kossmann en Nicoline van der Sijs, voor het lezen en beoordelen van de genomineerde proefschriften.
Het was erg mooi om deze prijs samen met copromotor Ronny Boogaart en promotor Arie Verhagen in ontvangst te mogen nemen.
Op zaterdag 4 februari liep ik in de omgeving van Apeldoorn de Trailmarathon door Kroondomein Het Loo. Ik liep hem eerder in 2020, maar de jaren erna ging de marathon niet door vanwege corona.
Startnummer opspelden en, na de koffie natuurlijk, gaan.
Deze trail over de volle marathonafstand valt qua training voor Rotterdam ’23 nooit helemaal lekker in de planning, maar het is zo’n mooie route door een gebied dat het grootste deel van het jaar afgesloten is, dat ik ‘m toch graag weer wilde lopen. Natuurlijk was het plan de marathon als duurloop en dus training te zien en natuurlijk liep het net iets anders.
Toch maar water meegenomen — slechts halfvolle flesjes, maar er was maar een drankpost en dat is voor zo’n lange trainingsloop te weinig als je snel wilt herstellen
De voorbereiding was zeker niet perfect, maar ja, het moest ook een training worden. Ik had donderdag en vrijdag twee heel drukke werkdagen — leuk, een heidag en een conferentie, maar de hele dag en een deel van de avond staan, praten, lezing geven et cetera is niet echt ontspannen. Het plan was weg te gaan op 4:20 en kijken wat de trail qua zand, blubber en hoogtemeters zou brengen. Ik ging wat te hard weg met de nr. 1, maar ik heb zonder veel moeite en best ontspannen kunnen lopen. De nr. 1 was een triatleet die zichtbaar meer kracht had bij het klimmen, dus het was niet erg hem uiteindelijk te laten lopen. Dan toch gemakkelijk 2e worden in 2:59:01 voelt goed, zeker als je erbij optelt dat ik twee keer verkeerd gestuurd werd. Een van de twee voorste fietsers van de organisatie reed voor me, maar bleek de route niet te hebben. Op dat moment baalde ik, zeker omdat ik tweede lag, flink, maar na afloop was het gewoon zoals het was. Het was heel mooi weer, dus ik heb er vooral van genoten.
De route was anders dan een paar jaar geleden, maar even schitterend. Heerlijk, alles onverhard en er zelfs een februarizonnetje bij!
Op een kilometer of 32 had ik mentaal een dip, gewoon geen zin meer, maar dat heb ik tijdens de marathon wel vaker gehad en daar kom je vanzelf weer uit. Het duurde vandaag tot een kilometer of 35 en toen had ik er weer zin in. Ik heb het tempo in die kilometers gewoon constant kunnen houden, dus dat was prima. Ik liep overigens op Vibram V-Trails en dat ging goed, maar het maakte het natuurlijk ook wel wat zwaarder, omdat je geen drop, bounce of demping hebt en de scherpe takken en stenen duidelijk voelbaar zijn. Ik heb zelfs een paar kilometer een takje tussen mijn tenen gehad, maar dat verloor ik gelukkig ook weer.
De laatste kilometers heb ik nog wat versneld, maar niet te gek gedaan. Tijdens zo’n trail is er eigenlijk geen publiek, dus dat is mentaal zeker minder dan bijvoorbeeld Rotterdam, maar al met al een geslaagde dag. Zoals gezegd werd ik tweede en dat was helemaal geen doel, maar wel erg leuk natuurlijk. Op 39km riep een wandelaar nog sub-3:00 en dat was zeker ook geen doel, want eigenlijk te hard voor een duurloop, maar ja, toch maar voor gegaan — het was nog maar een klein stukje en ik hoefde er weinig meer voor te doen op dat moment.
Samen met Arnoud Runia, de nr. 1
Het voelde als een goede, lange en onverharde duurloop met flink wat hoogtemeters en zand. Goede training voor Rotterdam! Veel dank aan de organisatie en het net overgenomen restaurant aan het Uddelermeer voor de goede sfeer, omkleedgelegenheid, koffie en soep!
We zijn al weer even bezig met het marathonschema en voor dit weekend stond een duurloop van 30 kilometer met een blok op marathontempo (MT) aan het einde op het programma. Ik ben met een mooie omweg door de Rhoonse Grienden naar De Dalle gelopen, waar Eva aan het padellen was.
Duurloop van Schiedam naar Spijkenisse door de Rhoonse Grienden
Ik was vrij moe toen ik begon, maar het lekkere weer (bijna windstil, koud maar met een zonnetje) zorgde ervoor dat de duurloop best lekker verliep. Toch merk ik aan mijn algemene energiepeil dat de training erin beginnen te hakken. Als ik eerlijk ben, begin ik sommige dagen ook te twijfelen of ik mijn doel wel moet nastreven. Ik wil in Rotterdam dit jaar proberen onder de 2:40 lopen en ik geloof ook dat ik er vrede mee heb als dat niet lukt, maar ik twijfel vooral of het verstandig is, nu ik weer zo moe ben, al die voorbereidingsweken met flinke omvang te lopen. De lol raak ik kwijt en dat is echt zonde. Aan de andere kant zorgt zo’n duurloop als deze wel weer voor een goed gevoel en een heel mooie ervaring op zaterdagochtend — zwaar, oké, maar ook fijn.
De route was mooi, zeker het laatste stuk door de Rhoonse Grienden en langs het water — zon, schapen, alles erop en eraan. Ik ben ook nog langs het mooie kasteel van Rhoon gelopen, waar we dik vier jaar geleden ons huwelijksfeest vierden.
Vriendelijke schapen onderweg
Het tempoblok voelde best zwaar en ging ook wat te hard (3:30-3:35 i.p.v. 3:45), dus daar moet ik de volgende keer even wat beter op letten.
Het marathonschema is vorige week van start gegaan en vanmorgen liep ik een duurloop van 27km van Schiedam door de polder naar Zoetermeer voor koffie met mijn moeder.
Van Schiedam naar Zoetermeer
Het was flink koud, maar droog en er stond weinig wind. Het vroege, lage zonnetje maakte de polder rond Berkel een schitterend landschap om doorheen te lopen.
Mooi, koud weer
Het was op plaatsen wel flink glad. Op veel fietspaden was duidelijk niet gestrooid en vooral opgevroren plasjes zorgden soms voor bijna-glijpartijen. De duurloop ging lekker en zonder al te veel moeite en de koffie na afloop was heerlijk.
Zo, de eerste week van het marathonschema voor Rotterdam 2023 zit erop. Een weektotaal van 85km, met heuveltraining, MT-intervallen en baantempo’s. Vandaag de week qua hardloopkilometers afgerond met een duurloop van 25km; inclusief een blokje van 2000 meter op marathontempo aan het einde.
Voor dit marathonschema heb ik me voorgenomen wat meer plezier te hebben en wat minder hard rigide te trainen. Daarom ga ik proberen de lange duurlopen steeds naar iemand toe te lopen om bij te kletsen, koffie te drinken en niet de inmiddels geijkte routes te lopen.
Een saaie, druilerige foto die een aardige indruk geeft van de ochtend.
Vandaag, zaterdag 14 januari, liep ik naar een vriend die bij het Zuiderpark in Den Haag woont. De duurloop ging prima, evenals het MT-blokje, maar wat was het een slecht weer, zeg! De volle 25km in de regen en door diepe plassen. Nou ja, het hoort erbij en ik heb me toch goed vermaakt. Met koffie en bijkletsen in het vooruitzicht gaat dat ook net iets makkelijker.
Moet je in een herstelperiode, voordat het marathonschema weer begint,wel gaan hardlopen als je een paar dagen gaat wintersporten. Nee, dat moet niet. Maar als het goed voelt, kun je het natuurlijk wel gewoon doen – zeker als er weinig sneeuw ligt en de wegen heel goed begaanbaar zijn.
Valloire
We zaten dit jaar in Valloire en op de eerste dag deed ik een klein herstelloopje van 5 kilometer naar en door het dorpje. Dat voelde prima na een autodag en een eerste dag snowboarden.
Op de derde dag, de dag voor de terugreis en dus weer een dag autorijden, deed ik een duurloopje van 12,5 met, net als twee dagen ervoor, een hoogtemeter of 200. Prima te doen, al heb ik bij dat tweede loopje wel rondjes van een paar honderd meter gelopen, om niet eerst alles omhoog en daarna omlaag te hoeven lopen (of andersom natuurlijk).
Mooie uitzichten, maar toch wel veel groen te zien
Al met al voelde het gewoon lekker om na het snowboarden nog even de benen een andere beweging te laten maken en de omgeving wat te verkennen. Moest dat? Nee, maar het mocht wel.
Op 2 januari 2023 liepen Eva en ik een mooie trail in het Mastbos in Breda. Het was echt een heerlijke loop – lekker rustig aan gedaan, het was goed weer en we hebben fijn samengelopen. Goede herstelloop zo en gewoon heel fijn om samen te doen – zeker op mijn 38e verjaardag!
Mooi weer, maar door eerdere regenval waren er wel wat ‘zompige’ stukken
De route was schitterend en alles door het bos en onverhard.
Een mooie route door het Mastbos in Breda (ongeveer 15 kilometer)
Na afloop hebben we lekker cappuccino gedronken en een heerlijke pannenkoek gegeten in De Boschwachter.
Een heerlijke pannenkoek
Het was een heel fijne verjaardag en ik hoop er nog veel meer op deze manier te mogen vieren.
Op zondagochtend 1 januari deed ik met een groepje van Rotterdam Atletiek een herstelloop over het strand en door de duinen van Hoek van Holland, met een verfrissende nieuwjaarsduik na afloop. En koffie – niet onbelangrijk.
Koud was het niet – op zich lekker, natuurlijk, maar gezien het klimaat eigenlijk niet goed…
Het was heel erg leuk om te doen en niet koud. Gezellig met een groepje gelopen, gesproken over van alles en nog wat, waaronder doelen voor 2023, waarover later meer, gedoken en koffie gedronken.
De zee in!
Al met al een zeer geslaagde nieuwjaarsduik! De kuiten waren in het begin nog wel wat stroef van de zware cross van gisteren.
Op zaterdag 31 december, oudjaarsdag, liep ik de Oliebollencross, al sinds jaar en dag georganiseerd door AV De Koplopers in Delft. Natuurlijk was er ook de beroemde Sylvester-cross, maar ik had niet zo’n zin om naar Soest te rijden voor een cross op toch al een drukke en lange dag.
Eva ging spontaan mee, omdat haar padelafspraak niet doorging vanwege het weer. Erg leuk om samen te gaan! Het weer was verschrikkelijk – totaal niet koud, maar heel veel regen en een superglad, glibberig en smerig parcours. Leuk om te doen, maar moeilijk. Niet per se zwaar, op een paar echte diepe modderpaden na. Ik merkte vooral dat ik geremd werd door de glibberigheid en diepe modderpoelen, niet of minder door conditie.
Een glibberig parcours in Delft
Mijn eindtijd was 39:46 op de lange cross (9,2km), goed voor een 9e plek van de 124. Prima training zo! Ik werd onderweg, tijdens ronde 1, nog wel even (terecht) op de vingers getikt door Peter van PAC, want ik schoot het verharde pad op. Dat duurde slechts een paar seconden, want het ging enigszins automatisch, maar het hoort natuurlijk niet bij een cross en Peter had gewoon gelijk. Direct terug naar de modder dus en even inhouden om te compenseren. Opgelost!