Tijdens het ontbijt in het B&B in Schoorl, Hoeve te Gast, voorafgaand aan de Groet uit Schoorl Run afgelopen weekend, zaten we in een gezellige gezamenlijke ruimte. Het ontbijt was erg lekker en het gezelschap bleek uit lopers en op andere wijze bij de wedstrijd betrokken gezelschap vooral medaillegraveerders, te bestaan. Er was dus meer dan genoeg gespreksstof voor handen.
Een van de andere gasten bleek Maurice Winterman te zijn, de man die met zijn Jones Counter officiële parcoursmetingen doet, onder andere voor de Olympische Spelen in Parijs (2024) en, getuige zijn verhalen aan de ontbijttafel, laatst nog voor de halve marathon van Dubai, die, net als de Groet uit Schoorl Run, op zondag 8 februari 2026 plaatsvond. Ik herinnerde me het onderstaande stuk in de NRC waarin hij zijn werk toelicht.
Het was leuk details te horen over het meten en daar eens, direct bij de bron, vragen over te kunnen stellen. Ik stelde wat vragen naar aanleiding van mijn ‘ijkingen’ van mijn loopband in de garage; de metingen weken toch wel aardig af van de cijfers die de loopband toont. Op zich is dat een bekend fenomeen, maar toch. Maurice vertelde, toen ik vroeg naar marges, dat bij een officiële marathonparcoursmeting als marge één meter per kilometer wordt aangehouden. Stel dus dat je de ideale lijn volgt, dan zou je aan het einde van de marathon niet 42.195 meter, maar 42.237 meter hebben gelopen. Niet per se praktisch toepasbare kennis voor lopers, maar wel erg interessant en dat al tijdens het ontbijt!
How to run a track marathon without an athletics track around? Number 2 in the ‘doing crazy stuff’ category: this Saturday, 7 February 2026, I went out early in the morning to do the 42K long run in preparation of the Zestig van Texel (60K). Of course I smuggled that 200m in to make it a marathon distance.
My wife ran the 30K Groet uit Schoorl run the day after in preparation of the Rotterdam Marathon in April. We had to leave somewhat early on Saturday, to make sure our son could still get his much needed sleep in the nice B&B we booked, Hoeve te Gast, around lunch time. It therefore was especially helpful to go for an early run today, although the initial plan was to do my long run in Schoorl — it is so beautiful out there! However, that would require even more planning, and it would have to be later in the afternoon. I find that suboptimal to say the least, because I know I’d be dreading it all morning.
The long runs for the Zestig van Texel are getting really long now, and I feel I have to keep things fun and a bit crazy. As the treadmill marathon two weeks ago was a fun experiment, I thought I’d do another somewhat crazy challenge. So, as I want to do a marathon on an athletics track someday in the future, but I don’t have a track really close to home, I thought I could do approximately 105 laps of 400m around the house, as I have used this ’track’ before to do a test run for the beer mile last year.
A lot of laps around the house add up to 42.2K (for privacy, I blackened out the street names)
It’s kind of nice that I have exactly a 400 lap around the house. This seemed like a fun challenge, it was convenient to not waste time, and, certainly not unimportantly, I could easily set up food and drinks in my garden. As I started before 7 am, it was also nice to see the sun rise and the neighbourhood awaken. (Some neighbours must have found it a bit weird to see me pass their house many, many times.) It was an efficient training, and although I won’t be doing this again anytime soon, I really, thoroughly enjoyed it; it was fun to count laps instead of kilometers (I set auto lap on my Garmin at 400m, which worked quite well — I had to take the opposite street sometimes to correct for some cut-offs, but that was totally fine), it felt easy to maintain good endurance pace, and I felt like I still had a decent amount of energy left at the end. To prevent problems from the 105.5 x four corners, I changed direction each 25 laps, which also helped mentally — I counted laps until change of direction, which felt easier than having to think about doing more than 100 laps. This was, apart from the physical training, also a really good mental training, I think. I did not listen to any music and I had no other distractions than coming up with new counting games along the way.
The final figures
For those interested, here are all the laps.
105 laps (and a bit…)
All in all, this 105.5 x 400m marathon gave me a really good feeling and upon completing the 105.5 laps (42.23K in 03:08:16; 4:28 min/km), I could only smile. Then, head of in kind of a rush to the shower and off to Schoorl!
A convenient place to store some food and drinks
Note 1: The real initial plan was to run the Coast Marathon Nationaal Park Hollandse Duinen that Saturday, which seemed like a good preparation for the Zestig van Texel. However, it was not only a hassle to organise in the same weekend as the Groet uit Schoorl run, but I found it really too expensive. Not only the ticket was too expensive for my taste (85 euro), but after clicking through numerous screens and filling in a lot of forms, I also had to buy a national park ticket (or whatever it was) and an expensive parking ticket. That just did it for me — running does really seem too get expensive lately and I found this too much for what is was.
Note 2: As our son sleeps in the same room, we went to bed very early on Saturday. I woke up very early too, so after some tossing and turning, I decided to slip on the running shoes around 6 am and go out for a recovery run, which I would have done in the afternoon at home otherwise. Although it was still dark and there was little lighting on the streets and cycling paths, I really enjoyed running here, and the legs felt a bit stiff after yesterday’s marathon, but nothing noteworthy and that gave me a confidence.
Groeten uit Groet (‘Greetings from Groet’)
The surroundings were beautiful, very quite still and the second half of the 10K run, I ran on the route my wife would run later that day. It’s always fun to see the barriers on the roads, the brand advertisements and kilometer signs along the way!
On Friday 23 January, 2026, I ran a marathon on my treadmill in preparation for a 60K ultra-marathon (the Zestig van Texel). As I was at home with my 1.5 year old son, who I could keep monitored while he was asleep this way, this long run had to be done on the treadmill in my garage.
Most of my long runs I run at 4:20-4:30 per kilometer, but I thought it would be a ‘fun’ challenge to run a sub-3 hour marathon on a treadmill once, requiring a pace of at least 4:16 per kilometer. Will I make it within 3 hours?
For those interested in doing a treadmill marathon themselves, or those who just want to see an admittedly somewhat crazy experiment, I have made a summary video (<5 minutes) showing running footage with pace, distance and other details overlayed, and some technical details, lap times, evaluation et cetera. Watch it at https://youtu.be/ZMJDv8gvqso.
It was a fun experiment, but an experiment at that. I don’t plan doing another treadmill marathon soon.
‘Ik wou dat ik een engel op mijn schouders had, want het leven is een bitch …]’ Zo begint het refrein van [*Engeltje* door Je Broer, DJ Paul Elstak en Dr. Phunk. Deze clubhit stond in 2017 maar liefst acht weken in de Top 40. Het is niet alleen een knaller, maar ook een meezinger, want het scoort van de 700 Nederlandstalige nummers in de jaarlijsten van 1965 tot en met 2025 het hoogst op refreinherhaling, zagen Vivien Waszink, Milou Andree en ik in ons lopende onderzoek naar Nederlandstalige popmuziek.
Het refrein wordt maar liefst vijf keer gezongen en het maakt daarmee 85 procent uit van de gehele liedtekst — meer dan misschien wel de ultieme meezinger *Viva Hollandia* van Wolter Kroes uit 2008!
A lot of sites I read regularly, such as that of newspaper NRC, display reading times for each article. I have added the same functionality to the Word counter tool at https://www.reuneker.nl/files/wordcount, so you can get an indication of reading times for your own texts.
You can set an average of words per minutes (wpm), or just leave it at 250, which I find more realistic than what is considered the average for adults, i.e. approximately 300 words per minute (see Quantz, 1898). To read about why this average is debatable, see Brysbaert (2019).
Reading time calculation
I find it rather useful just to get an indication for presentation texts, script for voice-overs and such. I hope you’ll find it useful too!
‘Word lid’ of ‘wordt lid’? Zojuist is het artikel ‘Onthoud de gebiedende wijs! De spelling van de gebiedende wijs in het voortgezet onderwijs’ dat ik met student-assistent Franka Hogewoning schreef verschenen in Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (TNTL).
We laten op basis van ruim 300.000 antwoorden van vmbo-, havo- en vwo-leerlingen zien dat de gebiedende wijs meer spelfouten oplevert dan andere homofone werkwoordsvormen, , zoals in ‘Jij wordt lid van onze vereniging.’ We kijken daarbij naar het verband tussen onderwijsniveau en leerjaar en we doen concrete aanbevelingen voor het onderwijs.
Een marathon op de loopband — tja, dat is er een die al lang op mijn lijstje van gekke uitdagingen staat. Ik ken niemand persoonlijk die zoiets heeft gedaan, maar ik ben niet de enige die de uitdaging met vermoeidheid, zowel fysiek als mentaal, aangaat. Er worden zelfs records van bijgehouden.
Gisteren, vrijdag 23 januari 2026, was het zover; er stond, in voorbereiding op de Zestig van Texel, een duurloop van veertig kilometer op het programma en dat ligt natuurlijk wel akelig dicht bij de marathonafstand van 42,195 kilometer. Ik had al eerder, omdat ik soms echt alleen op de loopband kan lopen om de babyfoon in de gaten te kunnen houden, een keer een duurloop van 35 kilometer gedaan op wat sommigen de dreadmill noemen (‘For almost as long as I’ve been a runner, I’ve heard the phrase “Treadmill?! More like dreadmill.”), maar eigenlijk beviel me dat, als ‘gekkig’ experiment welteverstaan, best wel.
_Treadmill_ of _dreadmill_?
Nu dus een marathon, die ik maar bestempelde als ’tempoduurloop’, want ik dacht dat het mooi zou zijn de 42,195 kilometer, als ik dit dan toch een keertje doe, binnen de drie uur te lopen. Daarbij komt dat mijn zoontje, op een goede dag, tussen de middag meestal zo’n drie uur slaapt, dus heel veel meer tijd had ik niet. Ik zette alles van tevoren klaar, van de loopband, een tafeltje en een camera tot voldoende eten en drinken op en om de loopband. Dat is wel een voordeel voordeel ten opzichte van een lange training buiten: water kon ik netjes naast de display van de loopband kwijt en ik hoefde geen bananen of ander etenswaar in de zakken van je hardloopbroek te proppen. Vorige week nog, tijdens een mooie trail rond Lage Vuursche, was de banaan in het zakje van mijn broek verworden tot bananenmilkshake.
Ik berekende op welk tempo ik de grondig geijkte loopband* moest zetten om met wat marge binnen de 3 uur the ‘finishen’. ‘Finishen’ tussen aanhalingstekens, want van een echte finish, zoals het hoort bij een marathon, was natuurlijk geen sprake. Ik zou een tempo van 4:13 minuten per kilometer lopen (14,23 km/u, maar op de loopband, vanwege zorgvuldig ijken met de *Runn*-sensor, 15,8/15,9 km/u), inderdaad wel wat sneller dan mijn normale duurlooptempo van circa 4:20-4:30 per kilometer, maar dan zou ik in 2:58 uur klaar zijn.
Zo’n 22 minuten ‘onderweg’
Van de twee minuten speling wist ik dat ik zo’n dertig à veertig seconden nodig zou hebben om de loopband na 100 minuten te resetten. Dan is namelijk het maximum van het apparaat bereikt en stopt zowel het display als het draaien van de band. Waar ik echter niet op had gerekend, was dat ik — wellicht door meer drinken ‘onderweg’ of niet zo’n gedegen voorbereiding qua eten vooraf als bij een echte marathon — rond de 28 kilometer plotseling een toiletbezoek moest plegen. In beide gevallen liep, zoals bij een echte marathon, de tijd gewoon door. Een voordeel was overigens wel dat ik daarna de garagedeur open kon laten, want die zat dicht en de afstandsbediening lag buiten bereik. Lees: geen daglicht, uitzicht op een saaie garagedeur en geen windje of frisse lucht. Overigens had ik wel oortjes klaargelegd, maar ik heb ze pas op zo’n dertig kilometer in gedaan en de podcast Naar de Vaantjes geluisterd. Verder wilde ik zo min mogelijk afleiding — die heb ik tijdens een immers marathon ook niet, al heb je dan, net als bij een lange duurloop, het uitzicht en de omgeving om te bekijken en, in geval van een wedstrijd, publiek.
Er waren, naast de dichte deur, nog wat tegenvallers. Zo had mijn kat in de ochtend iets omgestoten dat precies op mijn kleine teen landde. Dat voelde ik vanaf het begin en daarbij had ik vanaf tien kilometer al last van mijn wedstrijdschoenen; een naar, brandend gevoel aan de onderkant van de buitenzijde. De kleine teen werd gedurende de marathon steeds pijnlijker, tot op het punt dat ik me afvroeg of ik er niet mee moest stoppen. Door die gedachte en misschien doordat ik vanaf 28 kilometer de garagedeur open had staan er er dus ook op de voeten frisse lucht terechtkwam, leek het echter minder te worden, dus ik besloot door te gaan. De kleine teen hield zich daarna goed.
De afgelegde loopbandmarathon in 2:59:59
Door de reset- en toilettijd heb ik de laatste vier kilometer stapsgewijs versneld naar 3:30-3:40 per kilometer, zodat ik, weliswaar op ’t nippertje, uiteindelijk 42,20 kilometer liep in 2:59:59. Met wat hobbels toch: missie geslaagd. Ja, het was een gekke uitdaging, maar wel leuk om een keer te doen en de duurloop van 42 kilometer van deze week is volbracht. Nu zal niet iedereen deze uitdaging als ‘leuk’ bestempelen, maar ik schreef al eerder ‘het \[voelde aan\] als experiment en ook dat laat volgens mij wel zien dat ik behoefte heb aan afwisseling en nieuwe routes, omgevingen of — iets breder — nieuwe of andere ervaringen.’ Vandaag, de dag erna, voel ik me best goed. Ik heb geen last van de voeten en geen gekke spierpijn — een loopband loopt toch anders dan op de weg — maar wel vermoeid. Niet vreemd, uiteraard. Ik merkte dat vooral tijdens een uurtje rustig uittrappen op de racefiets en dan vooral in de bovenbenen. Het ritje ging gelukkig echt lekker rustig en voelde precies goed op dat moment. De rest van de dag doe ik het lekker rustig aan, met een boodschappenwandelingetje met mijn zoontje en verder lekker helemaal niets.
Na afloop
\* Totaal op loopband: 24,68km (100 min.)+19,63km (78:15 min.)=44,31km. Ik stelde de loopband in op 14,8 km/u, daarna een stuk 14,9 km/u, toen weer 14,8 km/u en de laatste vier kilometer geleidelijk versneld naar 3:30-3:40 per kilometer. Ik heb tijdens het ijken wat marge ingebouwd, zodat de Garmin, die een *Runn*-sensor uitleest, nooit te optimistisch is, maar je altijd ongeveer een procent meer loopt dan aangegeven. Wil je zelf je loopband ijken? Check dan de Treadmill Calibration Tool die ik in 2024 maakte en die gratis online te gebruiken is. Zie ook deze post uit datzelfde jaar.
Eind januari 2026 presenteer ik onderzoek naar spelfouten bij ervaren schrijvers op VIOT 2026 (Vereniging Interuniversitair Overleg Taalbeheersing) aan de Universiteit Antwerpen. In de lezing presenteer ik kwantitatieve analyses waaruit blijkt dat ervaren schrijvers niet alleen significant minder fouten maken dan minder ervaren schrijvers, maar ook andere fouten. Ervaren schrijvers hebben vooral moeite met leenwerkwoorden (‘De jeugd gamet veel’; zie Reuneker, 2024), mogelijk omdat in het onderwijs van de betreffende generatie weinig aandacht voor de spelling van leenwerkwoorden was. Daarnaast komen fouten bij de persoonsvorm voorafgaand aan bezittelijk je (‘Soms kleedt je baas zich ongepast’; zie Reuneker & Rebel, 2025) en het bijvoeglijk gebruikte voltooid deelwoord (‘de verbrande tanks’) relatief veel voor.
We nuanceren het beeld dat fouten in de werkwoordspelling een gebrek aan begrip van de regels zouden verraden (zie ook o.a. Van der Meulen, 2024, pp. 21-22) en we sluiten af met tips voor ervaren schrijvers om ook bij de bovenstaande typen werkwoordsvervoegingen de juiste spelling te hanteren.
Aanstaande dinsdag, 27 januari, vindt De Grote Taaldag 2026 plaats aan de Universiteit Utrecht. Daar presenteren mijn oud-student-assistent Inge Hofmeijer en ik resultaten van een deels uit de Startersbeurs gefinancierd onderzoek naar de relatie tussen gemaakte spelfouten in het voortgezet onderwijs en onderwijsmethoden die leerlingen moeten behoeden voor dergelijke fouten. Hieronder vind je het abstract.
‘In de populaire pers worden de slechte spelling en grammatica gehekeld van leerlingen […] en zelfs van de leerkrachten in het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs’ (Coppen, 2009, p. 236). Dat geldt niet in de laatste plaats voor werkwoordspelling. Hoewel de regels betrekkelijk simpel zijn, blijft werkwoordspelling voor velen een worsteling (Sandra, Frisson & Daems, 1999). Er is nog geen didactiek ontwikkeld waarmee werkwoordspelling nagenoeg foutloos onderwezen kan worden (Chamalaun, 2025). Een belemmering is dat, naast factoren als homofoondominantie (Sandra, Frisson & Daems, 1999) en grammaticale kennis (Dols-Koot, Ilona & Van Rijt, 2019), weinig bekend is over de typen fouten van leerlingen.
Om deze leemte te vullen, brachten we in miljoenen antwoorden van vmbo-, havo- en vwo-leerlingen de categorieën in kaart die veel fouten opleveren, zoals de gebiedende wijs (Reuneker & Hogewoning, 2025) en leenwerkwoorden (Reuneker, 2024). Daarnaast inventariseerden we de aandacht die lesmethoden besteden aan die categorieën. We beantwoorden de vraag in hoeverre lesmethoden aandacht besteden aan categorieën die daadwerkelijk problemen opleveren en we doen aanbevelingen voor het onderwijs.
