Website van Alex Reuneker over taal, hardlopen, wielrennen en reizen

Sport

Posts over sport

42.195 kilometers without leaving home: a marathon around the house

How to run a track marathon without an athletics track around? Number 2 in the 'doing crazy stuff' category: this Saturday, 7 February 2026, I went out early in the morning to do the 42K long run in preparation of the Zestig van Texel (60K). Of course I smuggled that 200m in to make it a marathon distance.

My wife ran the 30K Groet uit Schoorl run the day after in preparation of the Rotterdam Marathon in April. We had to leave somewhat early on Saturday, to make sure our son could still get his much needed sleep in the nice B&B we booked, Hoeve te Gast, around lunch time. It therefore was especially helpful to go for an early run today, although the initial plan was to do my long run in Schoorl – it is so beautiful out there! However, that would require even more planning, and it would have to be later in the afternoon. I find that suboptimal to say the least, because I know I'd be dreading it all morning.

The long runs for the Zestig van Texel are getting really long now, and I feel I have to keep things fun and a bit crazy. As the treadmill marathon two weeks ago was a fun experiment, I thought I'd do another somewhat crazy challenge. So, as I want to do a marathon on an athletics track someday in the future, but I don't have a track really close to home, I thought I could do approximately 105 laps of 400m around the house, as I have used this 'track' before to do a test run for the beer mile last year.

A lot of laps around the house add up to 42.2K

A lot of laps around the house add up to 42.2K (for privacy, I blackened out the street names)

It's kind of nice that I have exactly a 400 lap around the house. This seemed like a fun challenge, it was convenient to not waste time, and, certainly not unimportantly, I could easily set up food and drinks in my garden. As I started before 7 am, it was also nice to see the sun rise and the neighbourhood awaken. (Some neighbours must have found it a bit weird to see me pass their house many, many times.) It was an efficient training, and although I won't be doing this again anytime soon, I really, thoroughly enjoyed it; it was fun to count laps instead of kilometers (I set auto lap on my Garmin at 400m, which worked quite well – I had to take the opposite street sometimes to correct for some cut-offs, but that was totally fine), it felt easy to maintain good endurance pace, and I felt like I still had a decent amount of energy left at the end. To prevent problems from the 105.5 x four corners, I changed direction each 25 laps, which also helped mentally – I counted laps until change of direction, which felt easier than having to think about doing more than 100 laps. This was, apart from the physical training, also a really good mental training, I think. I did not listen to any music and I had no other distractions than coming up with new counting games along the way.

The final figures

The final figures

For those interested, here are all the laps.

105 laps (and a bit...)

105 laps (and a bit...)

All in all, this 105.5 x 400m marathon gave me a really good feeling and upon completing the 105.5 laps (42.23K in 03:08:16; 4:28 min/km), I could only smile. Then, head of in kind of a rush to the shower and off to Schoorl!

A convenient place to store some food and drinks

A convenient place to store some food and drinks

Note 1: The real initial plan was to run the Coast Marathon Nationaal Park Hollandse Duinen that Saturday, which seemed like a good preparation for the Zestig van Texel. However, it was not only a hassle to organise in the same weekend as the Groet uit Schoorl run, but I found it really too expensive. Not only the ticket was too expensive for my taste (85 euro), but after clicking through numerous screens and filling in a lot of forms, I also had to buy a national park ticket (or whatever it was) and an expensive parking ticket. That just did it for me – running does really seem too get expensive lately and I found this too much for what is was.

Note 2: As our son sleeps in the same room, we went to bed very early on Saturday. I woke up very early too, so after some tossing and turning, I decided to slip on the running shoes around 6 am and go out for a recovery run, which I would have done in the afternoon at home otherwise. Although it was still dark and there was little lighting on the streets and cycling paths, I really enjoyed running here, and the legs felt a bit stiff after yesterday's marathon, but nothing noteworthy and that gave me a confidence.

Groeten uit Groet ('Greetings from Groet')

Groeten uit Groet ('Greetings from Groet')

The surroundings were beautiful, very quite still and the second half of the 10K run, I ran on the route my wife would run later that day. It's always fun to see the barriers on the roads, the brand advertisements and kilometer signs along the way!

Treadmill marathon 2026 (2:59:59)

  in Sport
 

On Friday 23 January, 2026, I ran a marathon on my treadmill in preparation for a 60K ultra-marathon (the Zestig van Texel). As I was at home with my 1.5 year old son, who I could keep monitored while he was asleep this way, this long run had to be done on the treadmill in my garage.

Most of my long runs I run at 4:20-4:30 per kilometer, but I thought it would be a 'fun' challenge to run a sub-3 hour marathon on a treadmill once, requiring a pace of at least 4:16 per kilometer. Will I make it within 3 hours?

For those interested in doing a treadmill marathon themselves, or those who just want to see an admittedly somewhat crazy experiment, I have made a summary video (<5 minutes) showing running footage with pace, distance and other details overlayed, and some technical details, lap times, evaluation et cetera. Watch it at https://youtu.be/ZMJDv8gvqso.

It was a fun experiment, but an experiment at that. I don't plan doing another treadmill marathon soon.

Details and links

Schitterende trail door de bossen van Lage Vuursche e.o.

  in Sport
 

Afgelopen zaterdagochtend was ik in Hilversum op het Mediapark voor een radio-interview bij de Taalstaat. Dat was ontzettend leuk en het viel, toen ik er eenmaal was en heel fijn werd ontvangen, alles mee. Van tevoren echter had ik weer flink last van de zenuwen. Weet ik wel genoeg, moet ik niet dit en dat nog even checken? Voor sommigen zal dat herkenbaar zijn en ik probeer maar te accepteren dat dit er bij mij een beetje bij hoort – het is niet de eerste keer.

Bij de Taalstaat

Bij de Taalstaat

Zoals gezegd was het een mooi ervaring, daar in de NPO- en NOS-studio's, niet in de laatste plaats door de gesprekje voor en na 'het optreden' met Ronald Giphart en een aantal andere gasten. Nu was het een flink stuk rijden voor uiteindelijk zes minuten radio en dat was het waard, maar ik had voor dezelfde dag, in voorbereiding op De Zestig van Texel, nog een duurloop van 36 kilometer staan. En als ik dan toch in een ander, mooi en bosrijk gebied ben... waarom dan niet lekker daar in plaats van het geijkte 'rondje' thuis?

Op vrijdagavond zocht ik in allerijl online naar een mooie trail, ik downloadde het GPX-bestand van wat blijkbaar de Burgers, Bier & Bikkels-trail heet, uitgezet door Runners United. Geen burgers of bier voor mij, dus ik liet de route starten en eindigen bij het vast minder stoere, maar wel lekker knusse Theehuis 't Hooge Erf in Lage Vuursche.

Trail rondom Lage Vuursche

Trail rondom Lage Vuursche

Het was me de trail wel... ik gok dat 'ie vooral 's zomers wordt gelopen, want zeker de eerste tien kilometers bestonden voor een groot deel uit nauwelijks begaanbare, want dichtbegroeide single tracks. Niet handig, wel leuk en avontuurlijk. Verder heb ik 36 kilometer lang geen straatsteen of asfalt gezien, maar onverharde paden, zand, mooie bossen, meren en heide. Het was nog wel een pittige trail, vond ik, met flink wat zand, modder en voor Nederlandse begrippen ook wel wat hoogtemeters. Een prima training voor Texel, kortom, en een mooie traktatie na een eveneens mooie, maar stressvolle ochtend!

Schitterende bossen in Lage Vuursche e.o.

Schitterende bossen in Lage Vuursche e.o.

Na afloop dronk ik nog even wat in het genoemde theehuis en ik raakte lang in gesprek met een wat ouder echtpaar uit Driebergen dat lekker gewandeld had. We deelden wat ervaringen en hadden gewoon een mooie, willekeurige ontmoeting. Op zulke momenten kan ik daar inmiddels weer van genieten en dat voelt goed.

Oliebollencross 2025, Koplopers Delft

  in Sport
 

Ook dit jaar deed ik mee aan de Oliebollencross in Delft. Door het flink drogere weer dit jaar verwachtte ik wat minder glibberen en glijden dan voorgaande jaren, maar zeker na een paar ronden is het parcours op bepaalde stukken toch altijd nog lekker zompig.

De Oliebollencross in Delft is een leuke, goed bezette wedstrijd die net als voorgaande jaren – geen 'graaiflatie' hier – bewijst dat sporten niet duur hoeft te zijn: 3 euro inschrijfgeld en dat is inclusief oliebol na afloop. Koffie erbij voor een euro. Fijn dat dat ook gewoon nog kan in 2025!

Voor de lange cross stonden er zo’n 180 mannen en vrouwen aan de start en het was, zoals bij elke cross, lekker dringen geblazen.

Oliebollencross in Delft, 2025

Oliebollencross in Delft, 2025

Omdat ik train voor de Zestig van Texel, liep ik de dag voor de cross een duurloop van 32 kilometer. Het was, ook qua planning thuis, gewoon niet anders. Ik had me daarom voorgenomen deze cross lekker ontspannen te lopen. Een cross is sowieso een goede krachttraining, maar bovenal leuk om te doen, zeker aan het einde van het jaar met een oliebol in het vooruitzicht. Ik voelde duidelijk mijn benen van de dag ervoor en al in het begin dacht ik 'dit is een prima tempo, harder hoeft het niet.' Die gedachte kon ik volhouden en ik heb nergens het gevoel gehad in het rood of zelfs maar oranje te lopen. Ik heb gewoon genoten van een mooie cross met leuke mensen.

De oliebol na afloop met Marlies, met wie ik bij de cross had afgesproken, smaakte goed. De jaren ervoor sloeg ik die altijd over en dat zal deels de eetstoornis zijn geweest, maar ik vond het ook wel een gedoetje om van de finish nog een kilometer terug naar het clubhuis te moeten. Ik ben blij dat we dat gisteren toch gedaan hebben, want het was erg gezellig en de eerste oliebol van het jaar, natuurlijk met rozijnen en poedersuiker, was heerlijk.

Uiteindelijk liep ik de lange cross (9,2 kilometer) in 38:51 en dat was vorig jaar, met een veel zwaarder (natter) parcours 38:03. Net als bij de Kustmarathon lukte het tijdens de wedstrijd prima om geen tijds- of positiedoelen te stellen, maar toch kwam ook nu achteraf gedachten op als 'het had wel harder gekund' en 'waarom heb je die en die niet ingehaald'. Geen helpende gedachten, maar wegdrukken werkt ook niet of zelfs averechts. Gewoon maar laten zo dus en nu lekker terugkijken op de mooie, sportieve jaarafsluiting die de Oliebollencross elke keer weer is.

De Ronde Venen Duo-marathon 2025

Afgelopen zondag liepen Eva en ik De Ronde Venen Duo-marathon, met als start- en eindpunt het Raadhuisplein van Abcoude. Het was erg leuk om samen een marathon te volbrengen en daarbij grotendeels (nou ja, 'grotendeels'... lees vooral verder) samen te zijn. Natuurlijk kun je een marathon soms ook als twee halve marathons lopen, waarbij je het figuurlijke stokje op de helft doorgeeft, maar bij deze duo-marathon mocht je zelf bepalen hoe vaak en waar je wilde wisselen. Degene die niet liep, fietste en vice versa.

De route van de Ronde Venen Marathon met onze wisselpunten

De route van de Ronde Venen Marathon met onze wisselpunten

Op de website stond helder uigelegd op welke punten je, bijvoorbeeld vanwege smalle paden, niet mocht wisselen. Wij hadden bedacht op zes, twaalf en daarna elke vijf kilometer te wisselen, behalve aan het einde; de een-na-laatste zou dik zes kilometer lopen en de laatste vier, alvorens, 300 meter voor de finish, de fiets te parkeren en samen hardlopend de eindstreep over te gaan. We zouden dan allebei ongeveer een halve marathon in de benen hebben.

Al bij aankomst was de sfeer goed; het cafeetje vlak bij de start was afgeladen met deelnemers en dat was niet alleen gezellig, maar ook lekker warm, want het was flink guur buiten; koud en aardig wat wind. Ik begon met lopen en we wisselenden op de afgesproken punten. Het viel me wat tegen hoe lang de verschillen tussen de loop- en fietsroutes waren – meestal wel een paar kilometer – waarbij je dan dus niet bij elkaar was. De route was, voor fietsers, maar vooral voor lopers, wel erg mooi. Zo liepen we lang langs de Vinkeveense Plassen en waren er flinke stukken onverhard parcours, waarbij het laatste onverharde stuk van zo'n tweeënhalve kilometer overigens wel erg blubberig en glibberig was op wegschoenen.

Start en finish op Raadhuisplein

Start en finish op Raadhuisplein

Tot voorbij het halvemarathonpunt ging het heel voorspoedig; tegen de verwachting in liepen we de eerste helft onder de anderhalf uur. De route had daarna een paar verrassingen in petto; zo liepen/fietsten we door een bloemenkas en door een koeienstal. Erg leuk en sowieso was het fijn dat op veel punten, zeker in de dorpjes, toeschouwers stonden aan te moedigen. Ook het feit dat je, door het afwisselen, steeds dezelfde mensen inhaalde of door hen juist werd ingehaald, maakte dat het allemaal heel persoonlijk en gemoedelijk aandeed; een praatje hier, 'zet 'm op!' daar.

Dwars door de bloemenkas

Dwars door de bloemenkas (foto door Mieke van 't Schip)

Het ging echter goed mis bij de laatste wissel; de fietser moest daar twee kilometer extra fietsen en dat met volle bak tegenwind. Ik liep aardig door, zo'n 3:45-3:50 per kilometer en dat is omgerekend ongeveer zestien kilometer per uur – hard doortrappen dus. Te hard, bleek, want ik miste het wisselpunt, dat ik daadwerkelijk niet herkend heb, waarschijnlijk omdat er geen andere 'wisselaars' stonden – de grote groep moest nog komen, denk ik – en er kwamen me op een gegeven moment, toen ik al voorbij dat punt was, zelfs duo-fietsers tegemoet. Ik wist niet wat te doen, dus ik liep maar door, omdat ik aannam dat ik achter de fietser liep. Dat bleek niet zo te zijn. Bij het punt waarop we samen al hardlopend de laatste 300 meter zouden afleggen, heb ik dus maar gewacht en met de telefoon van een vriendelijke dame van de organisatie gebeld. Gelukkig troffen we elkaar na een minuut of vijf en de finish ging daarna oké, maar we hadden ons dit toch wel anders voorgesteld.

Afbeelding van de Nieuwe Meerbode

Afbeelding van de Nieuwe Meerbode

Onderweg waarschuwden een Belgisch duo ons al dat de fietser rond de 34 kilometer écht door zou moeten fietsen, maar dat het zo erg was, dat vermoedden we niet. Meerdere deelnemers en vrijwillgers zeiden ons later dat het zonder elektrische fiets eigenlijk niet te doen was en dat vind ik zelf eigenlijk niet zo leuk. Je zag sowieso veel deelnemers met een accu op de fiets en voor mij haalt dat toch wel enigszins de lol van een sportief evenement af. Nu was de zware stadsfiets die wij hadden wel het andere uiterste, maar met een enigszins sportieve fiets zou zoiets mijns inziens gewoon moeten kunne. Zo niet, dan zou ik de route aanpassen.

Al met al hadden we ons het einde toch wel heel anders voorgesteld, maar de dag zelf, de route, de organisatie, vrijwilligers en andere deelnemers maakten veel goed; het was echt een goed bezocht, maar niet te groot en daardoor heel gemoedelijk evenement. Uiteindelijk finishten we overigens, inclusief wachttijd aan het einde, in 3:01:56. Van tevoren had ik geen tijdsdoel bedacht en ook bij het zien van de tijd deed die me niet heel veel. Het was vooral mooi om samen een sportieve prestatie neer te zetten, leuke mensen te spreken en lekker bezig te zijn in een mooie, ons onbekende omgeving.

Pagina 4 of 41