Op zondagochtend 1 januari deed ik met een groepje van Rotterdam Atletiek een herstelloop over het strand en door de duinen van Hoek van Holland, met een verfrissende nieuwjaarsduik na afloop. En koffie – niet onbelangrijk.
Koud was het niet – op zich lekker, natuurlijk, maar gezien het klimaat eigenlijk niet goed…
Het was heel erg leuk om te doen en niet koud. Gezellig met een groepje gelopen, gesproken over van alles en nog wat, waaronder doelen voor 2023, waarover later meer, gedoken en koffie gedronken.
De zee in!
Al met al een zeer geslaagde nieuwjaarsduik! De kuiten waren in het begin nog wel wat stroef van de zware cross van gisteren.
Op zaterdag 31 december, oudjaarsdag, liep ik de Oliebollencross, al sinds jaar en dag georganiseerd door AV De Koplopers in Delft. Natuurlijk was er ook de beroemde Sylvester-cross, maar ik had niet zo’n zin om naar Soest te rijden voor een cross op toch al een drukke en lange dag.
Eva ging spontaan mee, omdat haar padelafspraak niet doorging vanwege het weer. Erg leuk om samen te gaan! Het weer was verschrikkelijk – totaal niet koud, maar heel veel regen en een superglad, glibberig en smerig parcours. Leuk om te doen, maar moeilijk. Niet per se zwaar, op een paar echte diepe modderpaden na. Ik merkte vooral dat ik geremd werd door de glibberigheid en diepe modderpoelen, niet of minder door conditie.
Een glibberig parcours in Delft
Mijn eindtijd was 39:46 op de lange cross (9,2km), goed voor een 9e plek van de 124. Prima training zo! Ik werd onderweg, tijdens ronde 1, nog wel even (terecht) op de vingers getikt door Peter van PAC, want ik schoot het verharde pad op. Dat duurde slechts een paar seconden, want het ging enigszins automatisch, maar het hoort natuurlijk niet bij een cross en Peter had gewoon gelijk. Direct terug naar de modder dus en even inhouden om te compenseren. Opgelost!
Op zaterdag 17 december reed ik met Eva, na flink krabben, in de richting van Wassenaar om samen lekker ontspannen een trail in Meijendel te lopen. Ik had de route van de Meijendelloop gedownload en ingekort — een niet te lange herstelloop was het idee — en ik dacht dat we vooral over onverharde paden zouden gaan. Dat zou mooi uitkomen, want het was zaterdag en de dagen ervoor spekglad door ijzel.
De route bleek bijna uitsluitend over verharde paden te gaan, dus dat viel tegen, maar de route was wel heel erg mooi en afwisselend. Het winterzonnetje was heerlijk en met het aanpassen van het tempo was de gladheid ook enigszins te doen.
Een van de mooie eigenschappen van deze route is dat je als pannenkoekenliefhebber goed zit; je start en eindigt bij de Meidoorn.
Tijdens dit mooie rondje testte ik mijn nieuwe schoenen (de Vibram Fivefingers V-Trail) en die liepen heerlijk — ook over de hardere paden. Al met al was de route dus wat anders dan verwacht, maar zijn we toch een mooie ervaring rijker!
In 2018 won ik de 15km Kethelloop in Schiedam — hartstikke leuk natuurlijk. De prijs was een wisseltrofee: een heuse ketel met daarop de namen van de eerdere winnaars. Mijn naam zou er spoedig opgezet worden door de organisatie.
Het is nu eind 2022, noch de Kethelloop, noch de organisatie bestaat nog en na verschillende pogingen om mijn naam erop te krijgen en, later, de ketel terug bij de organisatie te krijgen, geef ik het nu toch wel op. Via via legde ik contact met een van de organisatoren, want de ketel staat inmiddels ook gewoon een beetje in de weg. Degene die ik via Whatsapp sprak, zei slechts iets in de trant van ‘lekker laten staan dat ding’. Tja, daar kan ik weinig mee.
Ik probeer nu, als laatste mogelijkheid, contact te leggen met de eerdere winnaars, want hun naam staat er wel op en wellicht heeft een van hen er een mooi plekje voor. Zo niet, dan gaat ‘ie bij het vuil. Zonde, maar een wisseltrofee moet, ook als een wedstrijd niet meer wordt georganiseerd, in ere behandeld worden. Als dat niet gebeurt, is het jammer, maar helaas.
Bij deze dus nog een kleine oproep: ken of ben jij Michel Bonevacia (winnaar 2015) of Michiel Bovendeert (winnaar 2016), neem dan even contact op.
Het plan voor de Bruggenloop was weggaan op circa 3:40. Je loopt dan een tijd van 55:00 minuten — net een paar seconden eronder zou natuurlijk mooi zijn. Toch was het hoofddoel voor vandaag, in deze herstelperiode, vooral lekker te lopen. Proberen te genieten van het lopen en de mensen en liever netjes en constant lopen dan te hard gaan. Lukt het tempo? Mooi. Lukt het niet? Ook goed. Tijd is nu enigszins ondergeschikt aan plezier.
Gezamenlijk inlopen voor de Bruggenloop
Na het gezamenlijk inlopen met RA klink het startschot. Het was flink koud, maar de korte broek en het thermoshirt bleken een goede keus. Tijdens de wedstrijd hield ik me goed aan het plan en ik ging weg op 3:40. In het begin ging het wel iets sneller, maar netjes vlak gelopen. 3:39 gemiddeld, maar iets langer dan 15km en dus helaas net geen sub-55. Officiële eindtijd was 55:03.
Net een paar seconden boven de 55 minuten is natuurlijk stom, maar ik ben toch blij dat ik me gehouden heb aan het tempo en ook dat het niet zo zwaar voelde. Ik ben totaal ook niet diep gegaan en heb vrij ontspannen en vooral lekker gelopen. Dat is de winst vandaag — echt genoten van de wedstrijd en het was leuk met een grote groep te zijn.
Na afloop van de Bruggenloop
Eva heeft helemaal super gelopen; ze wilde sub-1:20 lopen en liep 1:18:43. Heel mooi!
Duurlopen zijn niet altijd mijn favoriet, maar als het weer niet te slecht is, is het vaak wel een mooie activiteit om je hoofd leeg te lopen — het gaat minder om tempo en er is geen programma, behalve dan een bepaald aantal kilometers draaien, zonder al te vaak op je horloge te kijken.
Zondag deed ik en duurloop van 21 kilometer en rond de 18 kilometer had ik een koffiestop bij een vriend van mijn oude atletiekvereniging. Het was goed koud, maar ik voelde weer plezier in het lopen en heb genoten. Dat was even geleden. Ik ga nu niet proberen dat positieve gevoel krampachtig vast te houden — ik ben gewoon blij dat het nu een paar keer is terug gekomen.
In de maanden november en december probeer ik wat minder te lopen om de rust, balans en het plezier terug te vinden en dat gaat met vallen en opstaan. Ik loop nu vier keer per week in plaats van zes keer en minder omvang, al blijft vooral dat laatste lastig — het weektotaal valt toch vaak weer hoger uit dan van tevoren bedacht. Ik merkte zondag wel een verschil, want ik voelde me die ochtend veel minder moe toen ik begon, dus dat is wel heel fijn. De koffie was ook gezellig en zo wordt een duurloop uiteindelijk toch gewoon een heel fijne activiteit buiten met ook nog wat sociaal contact.
Bij de halve marathon van AV Spark (Spijkenisse) haasde ik een vriend naar sub-1:45. Netjes en steady 4:50 gelopen naar een tijd van 1.42.13. Dit tempo ligt onder duurlooptempo en kostte dus weinig moeite, wat ervoor zorgde dat ik heerlijk ontspannen kon lopen, de toeschouwers en vrijwilligers die er, ondanks de wind, kou en regen stonden, te bedanken en te genieten van het lopen.
Op het laatste moment had ik overigens een a4-tje met de eindtijd op mijn rug gedaan en zoals gehoopt haakten er wat meer hardlopers aan — zo’n twintig zelfs!
Ik kreeg veel bedankjes van lopers achteraf en vooral naar het einde, waar mensen het moeilijk kregen, was het heel leuk om ze te motiveren en erbij te houden.
Today I added the option to directly compare two texts on the keyword analysis page.
Before today, only one general Dutch and one general English reference corpus could be loaded, but much of the time, a custom corpus is needed to get more informative results. For example, say you’d like to see a list of keywords in a certain novel. It makes sense to compare this novel to another novel, as in the screenshot below, or perhaps to a collection of other novels.
Well, now you can. Simply copy-paste the reference corpus to the webpage, and you’re good to go.
De Drechtstadloop halve marathon was zwaar dit jaar. Ik voelde me sowieso al moe dit weekend moe en ik had, ook door het bizar slechte weer, geen zin in de wedstrijd. Ik vond de loop zwaar met de harde wind, regen en dat over de Dordtse dijken. Duidelijk een minder goede dag, maar nog wel redelijk netjes en vlak gelopen en zo heel slecht is 1:20:56 netto nou ook weer niet. Volgend jaar maar weer eens kijken of ik een PR op de halve kan neerzetten, want die staat niet zo scherpt (1:19:11), maar voor dit jaar heb ik genoeg mooie tijden gelopen. Wel bizar dat ik langzamer liep dan tijdens de marathon van Berlijn en dat het veel zwaarder voelde.
Ik voelde me verder gewoon ook niet sterk tijdens het lopen. Dat kan natuurlijk aan van alles liggen, maar ik denk dat het een combinatie van moeheid en te weinig rust, de dag ervoor met flinke tegenwind wielrennen, het weer op de dag zelf en gladde (versleten) schoenen was. Ook heb ik helemaal niet getaperd — iets wat vanaf een halve marathon in mijn ogen toch eigenlijk wel verstandig is. Genoeg om voor de volgende keer op te letten dus, maar voor nu maar gewoon accepteren en doorgaan. Het positieve is dat ik wel netjes en vlak heb gelopen en dat er gewoon weer een wedstrijdje in de benen zit; zo’n prikkel is altijd goed en het was sowieso gezellig om weer met andere lopers uit de RA-groep aan de start te staan.
Ik bedacht me afgelopen week ook dat het na een herstelmaand van Berlijn en een (voor mij) snelle 10K (35:05) helemaal niet zo gek is dat ik moe was/ben. Ik had sowieso vorige week al bedacht dat ik deze laatste twee maanden van het jaar ga proberen wat minder intensief te trainen en niet zo veel wedstrijdjes te lopen. Even iets langer tot rust komen lijkt me wel verstandig en dan in januari weer eens kijken waar we naartoe gaan werken.
Op de laatste dag in New York stond de NYCRuns Haunted Island 10K op het programma, een Halloween-run op Governors Island. Met bijna 2000 hardlopers gingen Eva en ik na een flinke rij ‘s morgens vroeg de ferry op. De wedstrijd was veel groter en drukker dan ik verwachtte, maar het was vooral schitterend met een route langs de randen van het eiland en uitzicht op het Vrijheidsbeeld.
Ik had me voorgenomen vooral daarvan te genieten en een tempo rond de 3:40 te lopen; een goede prikkel na het herstel van Berlijn, maar niet te gek. Ik ging iets sneller en klokte 35:05 (!), maar ik kwam er te laat achter dat een sub-35 er wel in zat. Ik ben wel wat huiverig dit een PR te noemen, want het parcours was volgens Garmin zo’n 300 meter te kort, al verzekerde de organisatie alle lopers dat het parcours klopte en er zaten inderdaad ook wel veel scherpe bochten, hellingen en keerpunten in.
Wat ik niet had verwacht, was dat ik als 2e overall finishte. Later bleek ik niet 2e, maar 6e van alle 929 10K-lopers te zijn. Omdat er problemen met de ferry waren, zijn er nog 10K-lopers later gestart en vier daarvan finishten blijkbaar sneller. Jammer, maar geen probleem natuurlijk en ik bleek nog steeds 2e in de categorie 30-39 te zijn geworden.
We moesten de prijsuitreiking aan ons voorbij laten gaan, omdat we al snel weer de ferry terug moesten halen. De prijs wordt nagestuurd, maar de grootste prijs heb ik al ontvangen: samen met Eva, die een heel mooi PR op de 5K liep (23:58), een schitterende ervaring opdoen in New York, veel leuke andere hardlopers ontmoeten, en allerlei Halloween-zoetigheid eten na de wedstrijd!
