Alex Reuneker

#zevenheuvelen

§405. Kaapse Bossen-hoogtepuntentrail (3 November 2026)

In Sport by Alex –

Afgelopen zaterdag, op 31 oktober 2026, waren mijn vrouw en ik, omdat Parijs niet doorging, een weekendje weg in Doorn. We lopen half november de Zevenheuvelenloop (ik als haas) en voor dit weekend stond er een duurloop van 18 kilometer op het trainingsschema van mijn vrouw. Met het oog op ‘de heuvelen’ is het dan natuurlijk helemaal geen verkeerd idee om er een trail met wat klimmetjes van te maken. We boekten een overnachting met diner en ontbijt op Landgoed Zonheuvel in Doorn en ik bouwde een wandelroute van een kleine 10 kilometer, de hoogtepunteroute genaamd, om tot een trailrun van 18 kilometer. Dat ging gemakkelijk door een extra lusje en het begin en einde op het landgoed zelf te plaatsen.

Landgoed Zonheuvel

We waren allebei niet fit — dat krijg je toch sneller met een kind dat naar de kinderopvang gaat — en we deden het rustig aan. De route door de Kaapse Bossen was prachtig, op een paar punten even zoeken naar overwoekerde single tracks, maar verder heel goed te doen.

Hoogtepuntentrail door de Kaapse Bossen

Omdat we geen haast hadden, zijn we een paar keer kort gestopt om een schitterende bomenlaan, herfstachtig uitzicht of een mooie paddenstoel te bekijken, zoals onderstaand exemplaar — rechtstreeks afkomstig uit een kinderliedje, zo lijkt het.

Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen…

Na afloop werden we door Garmin getrakteerd op een badge. Onzindingen vind ik dat, maar met Halloween toch stiekem eigenlijk wel leuk.

Halloween-badge

Eenmaal weer bij het beginpunt konden we direct de hotelkamer op en de douche in. Heerlijk is dat en het voelt ook gewoon lekker luxe, zeker in de wetenschap dat we voor het diner niet eens meer naar buiten hoefden.

Op zondag deed ik nog een klein maar fijn herstelloopje voor het ontbijt en daarna was er ook nog een mooie boswandeling door een ander deel van de bossen, met een gezellige koffiestop in het drukke, maar gezellige Châlet Helenaheuvel.

Een van de poorthuizen op Landgoed Zonheuvel

Op de terugweg pikten we onze zoon weer op en die had de rest van de terugreis genoeg verhalen over de mooie logeerpartij met heuse rit op de trekker om ons te vermaken. Mooi weekend zo!

Leave a comment

§187. Zevenheuvelentrail 2024 (NK) (22 September 2024)

In Sport by Alex –

Tijdens de Zevenheuvelentrail rond Nijmegen werden dit jaar de NK’s korte en lange trail gehouden (28 en 60 kilometer). Ik deed mee met de korte trail en al was ik de vorige keer dat ik liep vijfde; ik had niet de illusie dit jaar hoog te eindigen, want trailen is inmiddels een stuk populairder en een NK trekt een hoop snelle lopers aan. Gezien mijn herstel was het ook vooral de bedoeling een mooie trail te lopen en die tevens te zien als goede (kracht)training voor de Berenloop in november. Ik werd uiteindelijk 24e en dat maakt me niet zo veel uit. Ik was wel anderhalve minuut langzamer dan twee jaar geleden en dat vind ik lastiger. Al kun je trails eigenlijk nooit vergelijken, zelfs niet hetzelfde parcours in verschillende jaren, ik ga het toch projecteren op mijn eigen kunnen, al weet ik ook wel dat dat weinig zin heeft.

enter image description here

Zevenheuvelentrail 28K

De wedstrijd viel me best zwaar; heel veel hoogtemeters, paar keer verkeerd gelopen door lastige punten in de route en erg warm — zeker een graad of 25. Klimmen ging redelijk goed, naar beneden mis ik techniek. Ik liep al vrij snel blaren op mijn beide grote tenen — bizar, want dat heb ik eigenlijk nooit — en dat werd steeds vervelender, vooral bij het dalen. Ik houd van Vibram-schoenen, heerlijk weinig schoen aan je voet, maar aan die trailversie, die ik al jaren heb, kan ik maar niet wennen. Ze blijven hard en stug.

Echt een fout was geen gelletjes mee te nemen en, wellicht erger, nergens wat te drinken. Misschien maakte ik deze ‘beginnersfout’ doordat ik de trail als duurloop wilde doen, want dan eet of drink ik eigenlijk nooit, maar een trail is nu eenmaal veel zwaarder dan twee uur op asfalt lopen — al is dit wel veel leuker, natuurlijk. Ik had al vanaf 14km gerommel in mijn buik. Her voornemen om geen gelletjes en poedertjes meer te nemen of daar in ieder geval niet meer zo op te focussen, vind ik nog steeds goed, maar nu was het eigenlijk gewoon nodig.

Verder heb ik delen echt genoten van het lopen en dat is winst. Ik liep de tweede helft steeds voor de tweede dame en het was leuk steeds te roepen en wijzen bij soms laat zichtbare pijlen. Het gevoel iets met een ander te doen, al ken je elkaar niet, maakt een trail nog leuker. Sowieso kwam ik (oud)clubgenoten tegen bij de start en het was erg fijn ze, ook na afloop, weer te spreken.

Leave a comment