Alex Reuneker

#zevenheuvelenloop

§410. Zevenheuvelenloop 2026 (16 November 2026)

In Sport by Alex –

Gisteren liepen mijn vrouw en ik de Zevenheuvelenloop, een iconische, voor het eerst in 1984 gehouden wedstrijd van vijftien kilometer over, je raadt het, een flink aantal heuvels. De start en finish zijn op de Groesbeekseweg en na 2,5 kilometer vlak parcours klim je de Nijmeegse Baan op. Daarna is het, tot zo’n elf kilometer, klimmen en dalen, met een maximaal stijgingspercentage van acht procent en zo’n 150 hoogtemeters.

De route van de Zevenheuvelenloop 2026, met in kleur het hoogteprofiel.

Mijn vrouw wilde haar PR op de 15 (flink) aanscherpen tot 1:15, waarvoor ze gemiddeld 5:00 per kilometer moest lopen. (Zelf lekker rekenen met tempo’s? Check https://www.reuneker.nl/runcalc!) Ik fungeerde wederom als haas en het was nog best lastig om tempo’s te vinden die niet te laag werden bij het klimmen en niet te hoog bij het dalen — je wilt immers ook niet dat de gehaasde zich bij het dalen opblaast. Ik hield het deze keer losjes in de gaten en visualiseerde een elastiek: ik hoefde, zeg maar, niet vlak voor mijn vrouw te lopen, maar er mocht soms best even een gaatje vallen, om vervolgens, vooral omhoog, de afstand weer wat te verkleinen, zodat ze op de zware stukken bevestiging kreeg dat het goed ging.

Een beetje gek doen mag als je haast, toch?

Met een afstand van vijftien kilometer en een tempo van 5:00 per kilometer is het makkelijk rekenen. Qua gemiddelde weet je immers dat je op twee derde van de van de afstand ongeveer op of onder de vijftig minuten moet zitten om uiteindelijk (sub) 1:15 te lopen, rekeninghoudend met het aangename feit dat er de laatste vier kilometer vooral wordt gedaald. We finishten uiteindelijk in 1:14:42 en mijn vrouw kon het een tijdje niet geloven — wat een tijd en met een gemiddelde van 4:58 per kilometer was het spot on. De trainingsperiode was, door een vervelende verkoudheid die ongetwijfeld (deels) van de kinderopvang kwam, niet helemaal vlekkeloos verlopen en ook de afgelopen dagen werden we allebei nog geteisterd door verkoudheid, hoestbuien et cetera. Des te knapper dus dat het haar gelukt is, vind ik.

PR voor mijn vrouw in de pocket!

Het was prachtig weer, de organisatie was ondanks de massale opkomst (maar liefst 30.000 deelnemers aan de vijftien kilometer!) heel erg goed en gemoedelijk en het parcours over de Groesbeekseweg, de Nijmeegse Baan, natuurlijk de Zevenheuvelenweg en de Kwakkenberg was echt geweldig. Over de reden dat ik de laatste wedstrijden eigenlijk alleen nog maar haas — niet de bedoeling, maar het is zo — schrijf ik binnenkort meer. Hoewel ik de wedstrijd zelf ook graag als wedstrijd had gelopen, was het hazen een heel dankbare taak, het maakte me trots dat ‘t lukte, we liepen fijn de hele tijd samen en omdat ik zelf niet veel inspanning hoefde te leveren, kon ik wat bemoedigende woorden aan andere geven en vooral heel erg van het zojuist beschreven schitterende parcours genieten. De herfstkleuren, vergezichten en afhellende wegen met veel lopers die vanaf een heuveltop kon overzien waren prachtig. Heel anders ook dan tijdens de Nijmeegse Eendaagse die ik eind zomer reed. Daarover gesproken — een mooi artikel daarover verschijnt binnenkort in Fiets Magazine!

PS Garmin was hoofdsponsor en er verscheen een heuse Zevenheuvelen-badge in de Garmin-app.

Zevenheuvelen-badge in de Garmin-app.

Leave a comment