Tijdens een vakantieweekje in Oostenrijk ging ik er met de (oude) racefiets op uit om vanuit Presseggersee, waar we huisden, naar de Weissensee te klimmen. Hoewel ik van wielrennen houd, doe ik eigenlijk nooit echte cola — lastig ook in het vlakke Nederland natuurlijk — maar dit was een mooie kans op een bescheiden klimmetje…
Een kleine zes weken na de sleutelbeenoperatie mocht ik voor controle terug naar de arts — eerst een nieuwe röntgenfoto, daarna een gesprek. Aangezien de arts die de operatie uitvoerde van tevoren zei dat ‘de test’ zou zijn hoe hoog ik mijn linkerarm weer zou kunnen strekken en ik die inmiddels weer bijna even hoog…
Precies vier weken na de sleutelbeenoperatie en vijfeneenhalve week na de val vond ik het gisteren tijd om een mooi, maar rustig en bescheiden
Door de sleutelbeenbreuk kan ik niet wielrennen en kon ik niet hardlopen. Dat laatste gaat inmiddels wel weer, maar wielrennen is nog beperkt tot
Gisterochtend, het was schitterend weer, weinig wind, zon, nog niet te warm, ging ik een heerlijk rondje wielrennen. Het plan was mijn verloren