Gisteren was ik in de UB (Universiteitsbibliotheek) en daar werd ik blij verrast door het volgende citaat van The Smiths. Mooi dat het een prominente plek in dit thuishonk voor boekenliefhebbers heeft gekregen!
There’s more to life than books you know, but not much more.
Het citaat komt overigens uit het nummer Handsome Devil en het gaat om een van de laatste zinnen — even doorluisteren dus, maar dat is zeker geen straf.
Zojuist is het nieuwe nummer van Tijdschrift voor Taalbeheersing verschenen, met daarin een aantal artikelen naar aanleiding van de VIOT 2024-conferentie. Ook het artikel over het onderzoek waarover mijn lezing Engelse leenwerkwoorden en de invloed van stameinde op spelfouten ging, staat erin en is (open access) te raadplegen via 10.5117/TVT2023.01.002.REUN.
*’Engelse leenwerkwoorden en de invloed van
stameinde en werkwoordstijd op spelfouten’ in Tijdschrift voor Taalbeheersing 46(1)*
Aanstaande vrijdag, 31 januari, vindt De Grote Taaldag 2025 plaats aan de Universiteit Utrecht. Daar presenteren mijn student-assistent Franka Hogewoning en ik resultaten van een door Digital Humanities gefinancierd onderzoek naar spelfouten bij de gebiedende wijs in het voortgezet onderwijs. Hieronder vind je het abstract.
Een merkwaardig soort pv [persoonsvorm]’ noemt Van den Toorn (1984, p.12) de gebiedende wijs, die geschreven wordt als de stam van het werkwoord (cf. Broekhuis, Corver & Vos, 2015, p. 87), zoals in (1).
(1) Bied hun een drankje aan.
Een werkwoord als bieden kent in de tegenwoordige tijd verschillende spellingen bij eenzelfde uitspraak (ik bied, jij/hij biedt) en eerder onderzoek laat zien dat dergelijke homofone werkwoorden zelfs bij geoefende spellers fouten veroorzaken (Sandra et al., 2001).
Aangezien bij de gebiedende wijs geen onderwerp zichtbaar is, verwachten wij in deze categorie meer spelfouten bij homofone werkwoorden (stam+t i.p.v. stam) dan bij andere homofone persoonsvormen, een effect dat mogelijk beïnvloed wordt door concurrentie van zinsinitiële persoonsvormen voorafgaand aan je, zoals in (2), en, wellicht in afnemende mate, de archaïsche meervoudsimperatief, zoals in (3).
(2) Bied je/biedt je broer hun een drankje aan?
(3) Komt allen tezamen.
In deze lezing vergelijken we op basis van een grootschalige data-analyse (zie Reuneker & Dunning, 2023) spelfouten bij de gebiedende wijs met die bij overige homofone persoonsvormen. We laten zien dat middelbareschoolleerlingen op elk niveau meer moeite hebben met de gebiedende wijs dan met andere persoonsvormen, hoewel havo- en vwo-leerlingen de vorm steeds beter onder de knie krijgen.
Zie het abstract inclusief referenties op https://www.reuneker.nl/files/papers/hogewoning_reuneker_grote_taaldag_2025.pdf.
Wellicht tot vrijdag bij De Grote Taaldag!
One of the nicest things about the online corpus tools I develop and maintain is that I get questions and suggestions from (a whole range of) researchers around the globe. This time, someone asked me to include the option to remove spanish interpunction at the start of a word/sentence, like ¿ and ¡ and an option to include or exclude diacritics like ø, ö and characters such as ß — the German ‘sharp’ or ‘double S’. The script already filtered out these characters, but in a rather crude way: a word like schön simply became schon, and äh even became a single letter, h, which is strange (and incorrect) to see in the results.
Inverted question mark and exclamation mark
With this update, characters can be either kept (schön stays schön), or replaced (schön becomes schon). The update is live, so if you’re interested, head over to https://www.reuneker.nl/files/wordlist.
In oktober werd ik door Eva Gabeler van Het Financieele Dagblad geïnterviewd voor een drieluik over het bewaren van de balans voor gedisciplineerde (amateur)sporters. Ik nam me, voordat ik het interview toezegde, voor om geheel open en eerlijk mijn verhaal te vertellen, of het niet te doen. Het is, vind ik, een mooi, maar ook confronterend verhaal om nu terug te lezen.
Het interview is onderdeel van een drieluik met Leonie Henrich en Louise Cornelis. Je kunt het lezen in Het Financieele Dagblad van 4 januari 2025. Ik hoop vooral dat wie het leest zich, al is het maar een klein beetje, geholpen voelt om zelf de beter de balans te bewaren dan ik deed tussen wat gezond en leuk is en wat een ontspannende en gezonde bezigheid ver voorbijgaat.
Alles of niets (Het Financieele Dagblad, 4 januari 2025)
In een nieuw stukje op Neerlandistiek beschrijf ik, op de valreep van 2024, hoe Gerard Reve al in 1947 de ‘mama appelsap’ beschreef.
Lees het gratis en voor niets op https://neerlandistiek.nl/2024/12/mama-appelsap-in-de-avonden.
Mama appelsap in ‘De avonden’. Afbeelding door Dick Matena.
Het is altijd leuk om, zo aan de rafelranden van het jaar, een cross te lopen; lekker glibberen en de benen vollopen in de modder en het drassige land.
Net als twee jaar geleden liep ik dit jaar de oliebollencross in Delft. Een leuke en goed bezette wedstrijd die — gelukkig, het kan nog — bewijst dat sporten niet duur hoeft te zijn: 3 euro inschrijfgeld en dat is inclusief oliebol na afloop.
Voor de lange cross stonden er zo’n 160 mannen en vrouwen aan de start en het was direct dringen geblazen.
Drukke start bij de oliebollencross
Helaas was ik niet assertief genoeg en glibberde ik in de eerste bocht al bijna onderuit, waardoor ik het eerste stuk, over smalle paadjes en een bruggetje, achter langzamere lopers zat. Gelukkig kon ik ze even later gemakkelijk inhalen. Al in het eerste van vier rondjes voelde ik de benen volstromen door het geploeg en gesop, al had ik wel het idee dat het parcours er wat beter bijlag dan twee jaar geleden.
Zompige ondergronden
Ik had geen enkele prestatie in gedachten, heb het wel wat zwaar gehad en liep uiteindelijk 38:03 (11e) op de lange cross (9,2km), maar ik heb vooral genoten van alle mensen om me heen die even gek waren om twee dagen voor oudejaarsavond in de kou vrijwillig rondjes door de bagger te lopen. Op naar 2025!
Elk jaar lees ik van 22 tot en met 31 december ‘De avonden’ van Gerard Reve, of, als ik een vroege druk pak, Simon van ’t Reve. Elk jaar voelt dat weer een beetje als thuiskomen — ik weet precies wat er wanneer komen gaat, maar toch lees ik het steeds weer in een net ander licht.
Dit jaar doe ik het eens anders en lees ik de ‘verstripte’ versie van Dick Matena.
De avonden — een beeldverhaal
Tot nu toe hink ik een beetje op twee gedachten; het beeldverhaal is werkelijk schitterend getekend en de stijl — somber, ingetogen — past erg goed bij het verhaal, maar werkelijk alle tekst is integraal overgenomen. Op zich kan het fijn zijn dat een bewerking dicht bij het origineel blijft, maar in een beeldverhaal zou ik toch meer voor *show, don’t tell* zijn, denk ik.
De uitdrukkingen van de personages spreken boekdelen
Vandaag weer een hoofdstuk; een fijn vooruitzicht zo op Eerste Kerstdag. Bij Frits van Egters, hoe vreemd en vervelend hij ook kan zijn, vind je altijd wel wat herkenning, verwondering en een beetje troost. (Niet dat ik geen zin heb in kerst, hoor, maar het is soms ook gewoon heerlijk om naast al het familiegebeuren lekker in je eentje een foute grap of vreemde gedachte te lezen.)
Het is natuurlijk leuk om je favoriete zinnen/uitspraken op te zoeken en te kijken welk beeld daarbij gemaakt is. Hieronder zie je er eentje, waarbij ik altijd moet gniffelen om de frase ‘groot misbaar‘.
‘Groot misbaar’
Wat zal ik volgend jaar doen? Weer ouderwets de roman lezen? Het luisterboek, ingesproken door Reve zelf, beluisteren? Of misschien toch eens een keer de Engelse vertaling uit 2016? Alleen de film (1989) telt niet — vind ik dan.
Deze week ben ik in Antwerpen voor CogLing, een conferentie over cognitieve taalkunde. Na de eerste conferentiemiddag heb ik een mooi duurloopje door de stad gedaan, met daarin een paar plaatsen die iets te maken hebben met Suske en Wiske — lekker even onderdompelen in jeugdsentiment.
Duurloopje door Antwerpen-stad
Zo vind je in De Korte Ridderstraat een schitterende muurschildering van Suske en Wiske (op) het eiland Amoras.
Muurschildering Amoras in De Korte Ridderstraat (‘Zal ik een fotootje van u trekken, meneer?’)
Het plakkaat op het geboortehuis van Willy Vandersteen, de geestelijk vader van Suske en Wiske, viel wat tegen; het zat flink verscholen achter een boompje, maar met een beetje zoeken vind je het wel op het adres Stuivenbergplein 48.
Het geboortehuis van Willy Vandersteen
Na een kilometer of elf vond ik uiteindelijk ook nog het Willy Vandersteenplein, met mooie muurschilderingen en een prachtige plafondplaat — sorry, allitereren is verplicht bij Suske en Wiske.
Willy Vandersteenplein
Al met al was het een mooi rondje waarin ik best wat van Antwerpen-centrum heb gezien. Dank aan Koen Maas van De Perfecte Podcast voor de blog-post waarin deze (en meer) bezienswaardigheden beschreven staan!
Again, an update to the metronome tool, but this was a rather large one, especially ‘behind the scenes’. The update was done because of a couple of mails I received from swimmers. I didn’t really know swimmers used metronomes, but it does make sense. Their needs are different from runner’s, however – BPM’s as low as 30 are not something I ever thought of as a runner. One of the swimmers also mentioned that it would be really helpful to generate metronomes in steps of 1 BPM in stead of the 5 BPM the previous version of the tool offered.
The new version of the metronome tool, with 1 BPM increments
Offering metronomes by increments of 1 BPM meant either much manual work (for every frequency I had to manually generate a 1 minute click track in Audacity, resulting in almost 200 manually created and converted files), or radically changing the way I generated the 1 minute tracks. I opted for the latter, as it meant both a (small but fun) programming challenge, and it would be more lasting solution. From this version on, I am using a Python script I wrote to produce sinewaves in NumPy.
You can start using the new version of the metronome tool right away at https://www.reuneker.nl/files/metronome. Happy swimming and running!