Alex Reuneker

§411. Bloedarmoede (anemie) (19 November 2026)

In Sport by Alex –

Al eerder schreef ik dat het de laatste tijd bij hardloopwedstrijden alleen nog maar hazen lijkt voor mij. Niet dat daar iets mis mee is, in tegendeel zelfs, maar het is niet dat ik daar steeds geheel vol overtuiging voor kies. Ik zou ook wel weer eens voor een wedstrijd willen trainen en ‘m echt voor een tijd lopen. Nu trainde ik wel voor de Zevenheuvelenloop van afgelopen zondag, maar ik voelde al een tijdje dat het eigenlijk niet ging. Versnellingen waren stroperig en ik was moe. Toen ik opeens last kreeg van vochtophoping in mijn gezicht en naar de dokter ging, bleek na bloedafname dat ik weer bloedarmoede had. Wéér, omdat ik daar sinds mijn basisschooltijd terugkerend door word geplaagd. Ik herinner me nog altijd die nare smaak van ijzerpillen en Roosvicee Ferro. Gelukkig stond daar lekkere appelstroop tegenover.

Bloedarmoede, oftewel een tekort aan rode bloedcellen.

Uit de bloed- en urinewaarden bleek gelukkig dat er, naast ijzer- en verwante waarden, niets aan de hand was, maar zo’n ijzertekort hakt er qua energie wel flink in. Een duurloopje gaat nog wel, hoewel ook duidelijk moeizamer, maar alles wat naar kracht en snelheid neigt en de hartslag flink omhoog jaagt, gaat eigenlijk niet. Vijftien kilometer hazen op 5:00/km is geen probleem, maar een intervalletje op 3:30/km lukt simpelweg niet. De doelen voor de Zevenheuvelenloop konden dus in de ijskast en had ik al verruild voor het idee om gericht voor de Egmond Halve Marathon aanstaande januari te trainen. Volgens de arts kan het op peil krijgen van de ijzerwaarden echter wel drie maanden duren, dus ik doe er verstandig aan me niet op Egmond te richten. Ik ga ‘m wel lopen, maar, je raadt ’t, wellicht als haas en sowieso niet op volle sterkte. Het is helaas wat het is, al kan ik daar wel vrede mee hebben.

De eerste testuitslagen zo’n twee weken na het starten van de huidige ijzerkuur zijn gunstig en daar ben ik dankbaar voor. Dat ik wel gewoon nog ‘lekker’ kan lopen en wielrennen — binnen, vanwege het seizoen — is iets waar ik vroeger niet bij zou stilstaan en ik zou er vooral van balen dat ’t langzamer gaat. Ik ben er nu niet blij, maar wel tevreden mee. Ik houd het voorlopig dus bij onderhoud in plaats van opbouw en dat dan vooral met trainingen in zone 2, soms en heel beperkt met uitstapjes naar 3. Ik vind dat ik best nog een beetje geluk heb dat dit in de herfst gebeurt. Grote sportdoelen had ik nog niet (de Egmond Halve Marathon was een mooi doel geweest, maar niet zo groot als bijvoorbeeld een marathon) en het voordeel van indoor fietsen is dat je dat heel gecontroleerd kunt doen. Ik ken mezelf inmiddels een beetje en ik ga — een bekende lopers- en fietsersvalkuil — vaak te hard, maar met een smarttrainer kun je jezelf daar heel goed tegen beschermen; een training volgen betekent dat je eigenlijk niet uit de beoogde zones kunt komen. Ander voordeel: tijdens de training of een leuke groepsroute op Rouvy gewoon even pauzeren en lekker een espresso zetten met wat kruidnoten ernaast. Het is immers ook gewoon fijn sinterklaastijd!

Espresso met kruidnootjes tijdens een training.

Leave a comment

§410. Zevenheuvelenloop 2026 (16 November 2026)

In Sport by Alex –

Gisteren liepen mijn vrouw en ik de Zevenheuvelenloop, een iconische, voor het eerst in 1984 gehouden wedstrijd van vijftien kilometer over, je raadt het, een flink aantal heuvels. De start en finish zijn op de Groesbeekseweg en na 2,5 kilometer vlak parcours klim je de Nijmeegse Baan op. Daarna is het, tot zo’n elf kilometer, klimmen en dalen, met een maximaal stijgingspercentage van acht procent en zo’n 150 hoogtemeters.

De route van de Zevenheuvelenloop 2026, met in kleur het hoogteprofiel.

Mijn vrouw wilde haar PR op de 15 (flink) aanscherpen tot 1:15, waarvoor ze gemiddeld 5:00 per kilometer moest lopen. (Zelf lekker rekenen met tempo’s? Check https://www.reuneker.nl/runcalc!) Ik fungeerde wederom als haas en het was nog best lastig om tempo’s te vinden die niet te laag werden bij het klimmen en niet te hoog bij het dalen — je wilt immers ook niet dat de gehaasde zich bij het dalen opblaast. Ik hield het deze keer losjes in de gaten en visualiseerde een elastiek: ik hoefde, zeg maar, niet vlak voor mijn vrouw te lopen, maar er mocht soms best even een gaatje vallen, om vervolgens, vooral omhoog, de afstand weer wat te verkleinen, zodat ze op de zware stukken bevestiging kreeg dat het goed ging.

Een beetje gek doen mag als je haast, toch?

Met een afstand van vijftien kilometer en een tempo van 5:00 per kilometer is het makkelijk rekenen. Qua gemiddelde weet je immers dat je op twee derde van de van de afstand ongeveer op of onder de vijftig minuten moet zitten om uiteindelijk (sub) 1:15 te lopen, rekeninghoudend met het aangename feit dat er de laatste vier kilometer vooral wordt gedaald. We finishten uiteindelijk in 1:14:42 en mijn vrouw kon het een tijdje niet geloven — wat een tijd en met een gemiddelde van 4:58 per kilometer was het spot on. De trainingsperiode was, door een vervelende verkoudheid die ongetwijfeld (deels) van de kinderopvang kwam, niet helemaal vlekkeloos verlopen en ook de afgelopen dagen werden we allebei nog geteisterd door verkoudheid, hoestbuien et cetera. Des te knapper dus dat het haar gelukt is, vind ik.

PR voor mijn vrouw in de pocket!

Het was prachtig weer, de organisatie was ondanks de massale opkomst (maar liefst 30.000 deelnemers aan de vijftien kilometer!) heel erg goed en gemoedelijk en het parcours over de Groesbeekseweg, de Nijmeegse Baan, natuurlijk de Zevenheuvelenweg en de Kwakkenberg was echt geweldig. Over de reden dat ik de laatste wedstrijden eigenlijk alleen nog maar haas — niet de bedoeling, maar het is zo — schrijf ik binnenkort meer. Hoewel ik de wedstrijd zelf ook graag als wedstrijd had gelopen, was het hazen een heel dankbare taak, het maakte me trots dat ‘t lukte, we liepen fijn de hele tijd samen en omdat ik zelf niet veel inspanning hoefde te leveren, kon ik wat bemoedigende woorden aan andere geven en vooral heel erg van het zojuist beschreven schitterende parcours genieten. De herfstkleuren, vergezichten en afhellende wegen met veel lopers die vanaf een heuveltop kon overzien waren prachtig. Heel anders ook dan tijdens de Nijmeegse Eendaagse die ik eind zomer reed. Daarover gesproken — een mooi artikel daarover verschijnt binnenkort in Fiets Magazine!

PS Garmin was hoofdsponsor en er verscheen een heuse Zevenheuvelen-badge in de Garmin-app.

Zevenheuvelen-badge in de Garmin-app.

1 comment

§409. Hui bui — Reves ‘Die Abende’ dit jaar (11 November 2026)

In Taal by Alex –

Elk jaar tussen 22 en 31 december lees ik De avonden van Gerard Reve, een traditie waaraan niemand (volgens mij) weet hoeveel revianen er precies meedoen. Om het, na inmiddels decennia, leuk te houden — al hoeft dat niet, want het blijft een geweldig boek — varieer ik de afgelopen jaren in de edities die ik lees. Vorig jaar las ik de Engelse vertaling, ik las een keer Dick Matena’s verstripping, een eerste druk die hier mooi in de vitrine staat, et cetera. Alleen de film doet niet mee als variant; niet omdat die niet goed zou zijn (daar spreek ik me nu even niet over uit), maar omdat ik een film van zo’n twee uur niet in verhouding vind staan tot elke dag een flink stuk rustig lezen. Ik kijk echt naar die periode uit.

Nu dit jaar. Ik heb eindelijk voor een enigszins schappelijke prijs de Duitse vertaling — Die Abende uit 1987 — op de kop kunnen tikken. Dat wordt dus weer even mijn Duits opvijzelen, maar dat gaat lukken.

Gerard Reves Die Abende (1987)

Waar ik natuurlijk zeer benieuwd naar was, was de vertaling van Frits’ moeders uitspraak ‘hoei, boei’, waarover ik eerder al schreef, maar dan in de Engelse vertaling (‘goodness gracious’). Ik heb het hele boek gescand om er straks weer wat leuke analyses op los te kunnen laten, maar ik kan vast verklappen: ‘hoei, boei’, dat in het origineel tweemaal voorkomt, ligt er het Duits zeer dicht tegenaan: “Hui, bui, der Ofen”, sagte die Mutter. Sie sah ins Feuer und sagte: “Er brennt gut. Denkt daran, dafs ihr, dafß du, ihn so stehen lafßt. Den Kessel genau dazwischen.”

Bis Dienstag, den 22. Dezember!

Leave a comment

§408. Gratis poster Grote Taaldag 2027 (9 November 2026)

In Taal by Alex –

Op vrijdag 5 februari 2027 vindt aan de Universiteit Utrecht de jaarlijkse Grote Taaldag van Algemene Vereniging voor Taalwetenschap, Anéla en LOT plaats. Deze mooie conferentie ook promoten? Download de poster (A3, zowel Nederlands als Engels) en hang ‘m op! Download (PDF): https://www.taalwetenschap.org/grote-taaldag-n/grote-taaldag-2027/.

Poster Grote Taaldag 2027 (https://www.taalwetenschap.org/grote-taaldag-n/grote-taaldag-2027/)

Leave a comment

§407. ‘Als ik die disco heur dan tril ik op mien benen’ — Dialect in Nederlandstalige popmuziek (Neerlandistiek) (9 November 2026)

In Taal by Alex –

‘Dialect spreken maakt een comeback’: een opvallende kop in De Volkskrant van 20 september. De krant interviewt taalkundige Sterre Leufkens, een van de auteurs van de onlangs verschenen Atlas van het dialect in Nederland. ‘We hebben zo lang gehoord dat dialecten verdwijnen, maar de laatste jaren zijn ze aan een tweede leven bezig’, aldus Leufkens. Kristel Doreleijers, ook taalkundige, won onlangs de Taalboekenprijs met haar boek Superbrabants. ‘Superbrabants gaat over het opkomende Brabantse hyperdialect: de overdreven manier waarop jongeren tegenwoordig Brabants spreken, ook als ze zelf niet meer met het dialect zijn opgegroeid. Oudere dialectsprekers ergeren zich vaak aan die overdreven spreekstijl, terwijl de jongeren er juist trots op zijn: het is voor hen een manier om te laten horen waar ze vandaan komen,’ schrijft het Meertens Instituut over Doreleijers’ boek.

Leufkens spreekt net als veel dialectologen over een ‘dialectrenaissance’ en legt daarbij de link naar popmuziek: er zouden steeds meer bands in dialect zingen. Dialect spreken mag dan dus terug zijn, maar hoe staat het er na zestig jaar Nederlandstalig in de hitlijsten voor met dialect in de popmuziek? Wij zochten het uit. Lees het hele verhaal vanaf nu op Neerlandistiek.

Afbeelding: Neerlandistiek, 9 november 2026.

Leave a comment

§406. Registration winter school ‘Conditionals — Theory, Typology, Diachrony and Corpora’ now open! (6 November 2026)

In Taal by Alex –

Join us in Paris for the winter school ‘Conditionals – Theory, Typology, Diachrony and Corpora’, taking place from 1 to 4 February 2027. Explore the fascinating world of conditional constructions (‘if P, then Q’) from perspectives such as theoretical and diachronic linguistics, typology, logic, and corpus studies. The school brings together researchers and students interested in the ways conditionals work across languages, times and contexts. With an interdisciplinary programme and opportunities for discussion and exchange, this is a great opportunity to deepen your knowledge and connect with fellow researchers.

Pôle des langues et civilisations de l’Inalco. Copyright: Sophie Lloyd‎

Registration is now open for all researchers and students, from all locations and countries. Find out more and to sign up, see https://contend.sciencesconf.org/?lang=en.

Leave a comment

§405. Kaapse Bossen-hoogtepuntentrail (3 November 2026)

In Sport by Alex –

Afgelopen zaterdag, op 31 oktober 2026, waren mijn vrouw en ik, omdat Parijs niet doorging, een weekendje weg in Doorn. We lopen half november de Zevenheuvelenloop (ik als haas) en voor dit weekend stond er een duurloop van 18 kilometer op het trainingsschema van mijn vrouw. Met het oog op ‘de heuvelen’ is het dan natuurlijk helemaal geen verkeerd idee om er een trail met wat klimmetjes van te maken. We boekten een overnachting met diner en ontbijt op Landgoed Zonheuvel in Doorn en ik bouwde een wandelroute van een kleine 10 kilometer, de hoogtepunteroute genaamd, om tot een trailrun van 18 kilometer. Dat ging gemakkelijk door een extra lusje en het begin en einde op het landgoed zelf te plaatsen.

Landgoed Zonheuvel

We waren allebei niet fit — dat krijg je toch sneller met een kind dat naar de kinderopvang gaat — en we deden het rustig aan. De route door de Kaapse Bossen was prachtig, op een paar punten even zoeken naar overwoekerde single tracks, maar verder heel goed te doen.

Hoogtepuntentrail door de Kaapse Bossen

Omdat we geen haast hadden, zijn we een paar keer kort gestopt om een schitterende bomenlaan, herfstachtig uitzicht of een mooie paddenstoel te bekijken, zoals onderstaand exemplaar — rechtstreeks afkomstig uit een kinderliedje, zo lijkt het.

Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen…

Na afloop werden we door Garmin getrakteerd op een badge. Onzindingen vind ik dat, maar met Halloween toch stiekem eigenlijk wel leuk.

Halloween-badge

Eenmaal weer bij het beginpunt konden we direct de hotelkamer op en de douche in. Heerlijk is dat en het voelt ook gewoon lekker luxe, zeker in de wetenschap dat we voor het diner niet eens meer naar buiten hoefden.

Op zondag deed ik nog een klein maar fijn herstelloopje voor het ontbijt en daarna was er ook nog een mooie boswandeling door een ander deel van de bossen, met een gezellige koffiestop in het drukke, maar gezellige Châlet Helenaheuvel.

Een van de poorthuizen op Landgoed Zonheuvel

Op de terugweg pikten we onze zoon weer op en die had de rest van de terugreis genoeg verhalen over de mooie logeerpartij met heuse rit op de trekker om ons te vermaken. Mooi weekend zo!

Leave a comment

§404. ‘Op slot, hond eruit’ (2 November 2026)

In Taal by Alex –

Al eerder, in 2017 schreef ik in Onze Taal over het onderstaande verkeersbord met de tekst ‘Op slot, buit eruit.’

Het standaardbord ‘Op slot, buit eruit’

Het is een vreemd bord dat niet zelden verkeerd of niet wordt begrepen. Als je het originele stukje wilt lezen, kan dat op de website van Onze Taal en op Taaluniebericht. Ik kwam laatst echter een leuke variant tegen bij dierentuin Blijdorp in Rotterdam, met daarop de tekst ‘Op slot, hond eruit.’ Goed advies natuurlijk en hier is de betekenis minder problematisch: in het woord hond schuilt, in tegenstelling tot buit, geen dievenperspectief, dus ik vermoed dat dit bord, zeker in de context van een dierentuin, wat beter werkt.

‘Op slot, hond eruit’

De problematische volgorde (je doet niet eerst je auto op slot en laat daarna pas je hond eruit), ondersteund door de pijlachtergrond, is er nog steeds, maar met een vraagintonatie ben je ook dat probleem kwijt: ‘Op slot? Hond eruit.’ Helder en belangrijk, zeker op warme dagen.

Update: Een vriend en collega attendeerde me erop dat het bord bij Blijdorp niet zomaar een lokale variant van het eerdere bord is, maar onderdeel van een landelijke campagne van de Dierenbescherming uit 2017.

Leave a comment

§403. Halloween in Rouvy (30 October 2026)

In Sport by Alex –

Gisteren reed ik een route uit de zogenaamde Halloween-challenge van Rouvy. Was leuk, dwars door het Engelse Lake District. De route wordt als volgt omschreven.

Explore the Lake District from Blea Tarn, following winding roads beneath the Langdale Pikes. Ride through the dramatic mountain scenery towards Elterwater, then continue along the valley past woodland and streams before finishing near Ambleside. (bron: https://riders.rouvy.com/route/324634)

Halloween 2026, Ambleside (UK) in Rouvy

Wat er precies met die rechte lijn is gebeurd, weet ik niet, maar aan de videobeelden heeft Rouvy, voor de gelegenheid, allerlei virtuele pompoenen, grafzerken en andere spookattributen toegevoegd, dus wellicht was het een spook dat een grap heeft uitgehaald. Nou ja, het zijn dit soort kleine dingetjes die het binnen rijden wel wat aangenamer maken, wat mij betreft. Spookachtig muziekje op, niet op verkeer hoeven letten en een uurtje trappen. Goed te doen!

Op de route, net even een punt zonder Halloween-toevoegingen, helaas.

Leave a comment

§402. Het laatste buitenritje van 2026 (28 October 2026)

In Sport by Alex –

Het is de zoveelste keer dat ik dacht ‘dit is het laatste buitenritje’, maar nu is ‘t toch wel welletjes geweest. Vandaag maakte ik, omdat ik me al een paar dagen wat verkouden en lamlendig voel, niet de gehoopte fietstocht naar De Proloog in Amerongen om daar vlak bij te overnachten en de dag erna een mooie route te fietsen, enigszins ter compensatie voor de geannuleerde week in Parijs, maar het werd een ritje dichter bij huis: een rondje Voorne-Putten.

Rondje Voorne-Putten eind oktober 2026

Ik inkortte de rit bovendien in van 100 naar zo’n 85 kilometer, omdat ik me slap voelde, het met dit prachtige herfstweer toch koud was en in bochten glad door bladeren bovendien. Niets voor mij, al was het toch ook wel erg mooi in de bossen en langs de kust bij Oostvoorne. Het leverde in ieder geval mooie uitzichten op.

Eind oktober met een prachtig herfstzonnetje

Vanaf nu wordt ‘t binnen fietsen en dat komt gelukkig wel goed, met een nieuw Rouvy-abonnement. Eerst maar eens goed uitzieken en -rusten, dan zien we wel weer verder.

Leave a comment