De Zestig van Texel 2026 #3: tijden en tempo's
Hoewel ik De Zestig van Texel niet met een bepaald tijdsdoel inging, leek het me wel verstandig enig idee te hebben van tempo en eindtijd. Gezien de training en hoe het het afgelopen jaar gaat, vermoed ik ongeveer een 2:50-marathon in me te hebben. Ik bedacht dat ik, na wat berekeningen (zie Tijdsvoorspellingen Zestig van Texel) en wat inschatten, zou mikken op 4:45 uur. Het tempo is dan makkelijk te berekenen, want met zestig kilometer is dat 4:45 minuut per kilometer; er gaan immers zestig minuten in een uur en zestig seconden in een minuut, maar uiteraard ook zestig kilometer in De Zestig van Texel.
Tot rond de veertig kilometer de echte tegenwind begon, waarover in de volgende post meer, liep ik gemiddeld zo’n 4:30 per kilometer. Te hard, dat wist ik, maar het voelde goed en met het eerste stuk wind mee had ik moeten afremmen om langzamer te lopen. Dat leek me niet verstandig. Het voelde als een rustige duurloop en het was zeker geen kwestie van te hard starten; eerder van inspelen op de omstandigheden. Na een tijdje de wind schuin tegen te hebben gehad, begon de volle tegenwind zo rond het veertigkilometerpunt. Daardoor zakte het tempo van 4:30 naar zo’n 5:00 per kilometer en dat vond ik prima – zo was het, dacht ik, te doen en zou ik niet te veel energie verbruiken. Ook dat was inspelen op wat een eiland zo mooi, maar ook grillig maakt.
Rond het veertienkilometerpunt, tussen twee stukken strand in
Op de foto’s zie je vooral zonnige omstandigheden, maar de wind is grotendeels onzichtbaar – wat zeker niet betekent dat ‘ie er niet was. Ik kwam het punt van de marathon, net voorbij de 42 kilometer, zonder enige moeite in 3:10 uur over (gemiddeld precies 4:30 p/km) en dat was ruim binnen de planning.