§384. De Eendaagse van Nijmegen #5 — De dag van Cuijk
Nog een keer de Maas over en daarbij is het, op de laatste ‘dag’ van deze tocht, oppassen geblazen. Voor de wandelaars van de officiële Vierdaagse wordt door het leger elk jaar een pontonbrug gelegd, maar het is eind augustus en dan is die oversteek al lang en breed verdwenen. Dat betekent dat ik bij het maken van de route al eerder de Maas oversteek, over de spoorbrug van Mook. Dat je de Maas oversteekt, kan je hier niet ontgaan.
Het is nog maar een klein stukje naar Cuijk en dat blijkt een leuk dorp te zijn, met een mooie oude (werkende!) waterpomp en, even verderop, toevallig een trouwerij. Omdat ik de middagstop nog niet heb gehad, maak ik van de gelegenheid gebruik de feestvreugde aan te zien en wat uit eigen voorraad te eten en te drinken. Dan vervolgt de route langs de Kraaienbergse Plassen naar Gassel en Grave, om daar, nu echt voor de laatste keer, de Maas over te steken naar Neder- en vervolgens Overasselt.
Ondanks de eet- en drinkstop in Cuijk merk ik dat de vermoeidheid nu wel erger wordt. Dat is niet zo erg, want ik ben inmiddels meer dan 180 kilometer onderweg en dat betekent dat ik geen twintig kilometer meer heb te gaan tot de finish op de Wedren.
Ik rijd door het mooie landelijke gebied rond Valenberg (hoe vaak denken mensen dan niet gelijk aan Valkenburg?) en later Heiveld, om steeds meer de verstedelijking te zien opdoemen. Via Hatert rijd ik Nijmegen Zuid in, waar ik me al snel op de Sint Annastraat bevind — juist, de Via Gladiola, al is daarvan nu weinig te merken. Net na ‘t Java Bosje sla ik rechtsaf en herken ik al snel de Wedren. Met een paar laatste slagen sta ik er — het beginpunt van vanmorgen en het eindpunt van nu — een kleine tien uur inclusief stops, dik zevenenhalf uur trappen en natuurlijk vier dagen later.
Het was een lange tocht, een mooie tocht en vooral ook bijzonder om de hele Vierdaagse in één dag te zien. Het was ook weer eens wat anders om niet een lange ronde, maar vier lussen te fietsen en dus eigenlijk nooit heel ver weg van het startpunt te zijn. Je moet de route niet kiezen als je een zo snel mogelijke ronde wilt rijden — daarvoor zijn er te veel bochten, bruggen en dergelijke, want uiteindelijk is het toch een afgeleide van een wandelroute en sowieso is er te veel om, als je even de tijd neemt, even voor te stoppen.
Binnenkort schrijf ik nog een laatste post, waarin ik ook de route als GPX-bestand zal delen, met daaruit uiteraard de foutjes verwijderd.
Leave a Reply