Alex Reuneker

#avonden

§286. The Evenings, day 1: 22 December 1946/2025 (22 December 2025)

In Taal by Alex –

Today, December 22nd of 2026, is the first day of reading The Evenings, the translation of De avonden by Gerard Reve. Reading this classic from 22-31 December is a tradition in Holland, although I have no clue how many people actually do it. This year, however, my wife also joins, so that makes for at least two. By reading it from 22 December until New Year’s, a chapter a day, each chapter matches the day on which you read it.

It was kind of a weird experience reading the first chapter in English today. I know the book so well from all the annual readings, that I remember some passages by word. And now, of course, the actual words have changed. My first impression is that it makes the scenes at home with Frits, his mother and father less ‘stingy’, a bit nicer and more comfortable than they appear in the Dutch text — especially where Frits is concerned, because he really isn’t a very nice person. This is reflected less in this English translation, I think. As I’ve read only the first chapter yet, let’s not draw any real conclusions yet, though.

As I’m not only a nerd with respect to literature, but also to numbers, I conducted some quick lexical tests on the first chapter. I found it quite funny to see that one of the strongest n-grams in the chapter, and probably throughout the book, turns out to be the fourgram ‘he said to himself’.

Fourgrams in the first chapter of The Evenings

Fourgrams in the first chapter of ‘The Evenings’

Yes, Frits talks to himself quite a lot, which is part of the appeal of the book, I think: you get to know Frits on a really personal, intimate level, as you not only are invited into his inner musings, but you can also frequently witness the differences between what Frits actually thinks, and what he eventually says.

Looking forward to tomorrow!

Leave a comment

§285. Welke 'De Avonden' dit jaar? (19 December 2025)

In Taal by Alex –

Al jaren lees ik van 22 december tot en met oudjaar *De avonden* van Gerard Reve. Zo’n traditie vind ik heerlijk, niet in de laatste plaats omdat je weet dat je niet alleen bent — je bent natuurlijk bij de beslommeringen van Frits van Egters, maar ik bedoel vooral dat er nog meer mensen zijn die precies op deze dagen steeds een hoofdstuk uit deze literaire klassieker lezen. Zie daarvoor overigens ook het commentaar op https://neerlandistiek.nl/2025/12/zo-ver-weg-van-och-jeetje-achguttoch en lees dan vooral ook de mooie recensie van Marc van Oostendorp van Eric de Rooijs *Uit tallozen, jij*.

Toch is een beetje variatie op z’n tijd ook niet vervelend. Zo las ik vorig jaar voor de verandering eens de ‘verstripping’ van Dick Matena, het jaar ervoor, als ik het me goed herinner, de tweede druk en het jaar daarvoor de eerste. Ook heb ik een jaar met veel genoegen het luisterboek op cd beluisterd (inmiddels natuurlijk ook al weer hartstikke ouderwets), waarop een al oude Reve het boek voorleest. Heerlijk. Maar wat blijft er dan over voor dit jaar?

De Avonden in Engelse vertaling

De Avonden in Engelse vertaling

Niet lang na het verschijnen ervan staat hier ook de Engelse vertaling *The Evenings* in de kast, maar die uitgave heb ik nog steeds niet gelezen. Dat wordt ‘m dus dit jaar. Afkicken van moeders ‘hoei boei’? Misschien, want dat is in de vertaling van Sam Garret *goodness gracious* geworden, dat ik overigens toch vooral uit Jerry Lee Lewis’ *Great Balls of Fire* ken.

Leave a comment

§200. De avonden (25 December 2024)

In Taal by Alex –

Elk jaar lees ik van 22 tot en met 31 december ‘De avonden’ van Gerard Reve, of, als ik een vroege druk pak, Simon van ‘t Reve. Elk jaar voelt dat weer een beetje als thuiskomen — ik weet precies wat er wanneer komen gaat, maar toch lees ik het steeds weer in een net ander licht.

Dit jaar doe ik het eens anders en lees ik de ‘verstripte’ versie van Dick Matena.

enter image description here

De avonden — een beeldverhaal

Tot nu toe hink ik een beetje op twee gedachten; het beeldverhaal is werkelijk schitterend getekend en de stijl — somber, ingetogen — past erg goed bij het verhaal, maar werkelijk alle tekst is integraal overgenomen. Op zich kan het fijn zijn dat een bewerking dicht bij het origineel blijft, maar in een beeldverhaal zou ik toch meer voor *show, don’t tell* zijn, denk ik.

enter image description here

De uitdrukkingen van de personages spreken boekdelen

Vandaag weer een hoofdstuk; een fijn vooruitzicht zo op Eerste Kerstdag. Bij Frits van Egters, hoe vreemd en vervelend hij ook kan zijn, vind je altijd wel wat herkenning, verwondering en een beetje troost. (Niet dat ik geen zin heb in kerst, hoor, maar het is soms ook gewoon heerlijk om naast al het familiegebeuren lekker in je eentje een foute grap of vreemde gedachte te lezen.)

Het is natuurlijk leuk om je favoriete zinnen/uitspraken op te zoeken en te kijken welk beeld daarbij gemaakt is. Hieronder zie je er eentje, waarbij ik altijd moet gniffelen om de frase ‘groot misbaar‘.

enter image description here

‘Groot misbaar’

Wat zal ik volgend jaar doen? Weer ouderwets de roman lezen? Het luisterboek, ingesproken door Reve zelf, beluisteren? Of misschien toch eens een keer de Engelse vertaling uit 2016? Alleen de film (1989) telt niet — vind ik dan.

Leave a comment