De route van de Vlaardingse Bevrijdingsloop (bron: Stichting Nationale Gedenkdagen Vlaardingen)

De burgemeester van Vlaardingen had nog wat leuke woorden voor Casper, zo vlak voor de start: ‘Dat is de toekomstige burgemeester; hij laat zich nu al in een wagen rijden.’ Steek die maar in je zak, net als het mooie vaantje dat we bij de finish, na een kleine drie kilometer, uitgereikt kregen.

Caspers eerste echte vaantje! (Hier vastgehouden door Otto.)

De start van de Tunnel Run door de A24 (foto door Ed Leatemia)

Afgezien van de speldjes die op waren, was het allemaal prima georganiseerd. Ik zag veel bekenden en de sfeer was goed. Ik had me voorgenomen lekker niet tot het uiterste te gaan, ook omdat ik al dagen wat verkouden en met hoofdpijn wakker word. Niet heel erg, maar wel vervelend, natuurlijk. Op een 10 kilometer kan ik ook echt flink stuk gaan en dat leek me niet verstandig (en ik had er ook gewoon geen zin in) — liever hard maar ontspannen lopen. Dat lukte aardig. In het begin liep ik met een van de voorste groepjes mee, maar ik voelde dat ik diep zou moeten gaan om dat vol te houden en dat was niet te bedoeling, zeker niet slechts twee weken na de Berenloop-marathon op Terschelling.

Vlak na de start (foto uit video van Rene Kuijs)

Het was dus vooral gewoon lekker doorlopen en goed kijken naar de lege, nieuwe tunnels en wegdekken. Geen toptijd gelopen (37:31, 12e van de 2024 deelnemers), maar goed genoeg en ik heb lol gehad. Daar ging het om, dus ik kijk terug op een mooie zondagochtend!

Bijzonder om door een nieuwe tunnel te lopen

Oh… ook niet onbelangrijk, een lekkere koffie achteraf! Dank je, Jeffrey!

Koffie achteraf