Toch is een beetje variatie op z’n tijd ook niet vervelend. Zo las ik vorig jaar voor de verandering eens de ‘verstripping’ van Dick Matena, het jaar ervoor, als ik het me goed herinner, de tweede druk en het jaar daarvoor de eerste. Ook heb ik een jaar met veel genoegen het luisterboek op cd beluisterd (inmiddels natuurlijk ook al weer hartstikke ouderwets), waarop een al oude Reve het boek voorleest. Heerlijk. Maar wat blijft er dan over voor dit jaar?

De Avonden in Engelse vertaling

Niet lang na het verschijnen ervan staat hier ook de Engelse vertaling *The Evenings* in de kast, maar die uitgave heb ik nog steeds niet gelezen. Dat wordt ‘m dus dit jaar. Afkicken van moeders ‘hoei boei’? Misschien, want dat is in de vertaling van Sam Garret *goodness gracious* geworden, dat ik overigens toch vooral uit Jerry Lee Lewis’ *Great Balls of Fire* ken.