Temperaturen zondag 22 juni 2025 (bron: Weerplaza)

Gelukkig bleek op dezelfde ochtend de Halve Marathon van Nootdorp wel door te gaan en die ging dan misschien niet langs een schitterend kasteel in een Utrecht en ja, er staat ook minder (maar nog steeds flink wat heel leuke support) langs de kant, maar het was een goed en leuk alternatief. Extra leuk: de Halve Marathon van Nootdorp was de eerste officiële halve marathon die ik liep, in 2014. Ik liep wel vaker dat soort afstanden, maar niet als een georganiseerde wedstrijd. Ik zocht de foto’s hier thuis even op — zo zag ik er dus uit op mijn negenentwintigste! Omdat verouderen zo geleidelijk gaat, zie je op dit soort momenten pas echt de verschillen. Best leuk eigenlijk, zo’n trip down memory lane.

Halve Marathon van Nootdorp in 2014

We stonden allebei niet fit op die ochtend en hoewel het niet superwarm was, was het wel heel benauwd. Daarom ben ik extra trots dat Eva een pr in liep in 1:49:09. (Zie uitslagen.) Niet gemakkelijk, maar wel ruimschoots het doel behaald.

In 1:49:09 over de finish! (Foto door John van de Sande)

Ik dacht overigens nog mijn benen van de Leiden Science Run van gisteren te voelen en dat kan natuurlijk best, maar het tempo was daar niet naar en ik denk nu dat het vooral die niet fitheid was; vandaag, maandag, ben ik namelijk echt ziek — een combinatie van het weer, een druk weekend (met na de halve marathon ook nog een jubileumfeestje — leuk, maar geen rust), toch iets onder de leden hebben en daar eigenlijk niet goed naar luisteren. Nu maar goed rusten dus.

Bredase Singelloop 2024, NK Halve Marathon

Het was een stralende dag en hoewel het op zich vrij hard ging (3:47 gemiddeld), heb ik vooral met plezier en ontspanning gelopen naar een eindtijd van 1:20:09. Dat komt ongeveer neer op mijn tempo tijdens de marathon van Berlijn in 2022, maar ik zou er nu geen marathon in kunnen lopen, al had ik na afloop zeker nog flink wat energie over. Belangrijker is dat ik in Berlijn, achteraf, er lichamelijk eigenlijk al heel slecht aan toe was (ondergewicht, duidelijke signalen van een verstoord eet- en beweegpatroon). Ik realiseerde me afgelopen zondag dat ik me niet alleen beter en sterker voelde, zowel lichamelijk als mentaal, maar ook dat ik echt niet terug zou willen naar twee jaar geleden. Dat is een flinke stap.

Tijdens het lopen was het eigenlijk alleen rond de 13/14 kilometer even zwaar, maar dat was vooral mentaal — het waren twee rondjes en dan wordt het toch eventjes een soort saai, omdat je al wel kilometers wat in de benen hebt, maar er echt nog niet bent. Ik was me verder vrij vaak bewust van het gevoel dat ik gewoon plezier had en dat het fijn was. Vaak zie ik niets van wat om me heen gebeurt, maar nu heb ik veel om me heen gekeken en mijn ogen de kost geven. Ik moest ook wel werken, hoor, voor 3:45-3:50 p/km, maar toch voelde ik me goed, sterk en ik kon ontspannen lopen; ik had ook niet de gedachte ‘waarom doe ik dit mezelf aan’ die ik vaak tijdens een wedstrijd heb, ook al staat er niets op het spel.

Nabij de finish van Bredase Singelloop 2024

De eerste plek op het NK Halve Marathon voor vrouwen 45 is overigens gehaald en dat was natuurlijk supermooi — met een mooie prijsuitreiking in de oude raadszaal. Het was, kortom, een mooie dag en een goede test voor Berenloop op Terschelling.

Als je je marathontempo van 3:45-3:47 wil testen, dan is elke split lopen op 3:45 (of er net onder) natuurlijk heel mooi. In die zin is de test geslaagd, maar het voelde wel te zwaar voor dat doel. Dat kwam deels doordat Stefan en ik de eerste helft met tegenwind bijna al het kopwerk deden en een aardig groepje achter ons hadden. Dat voelde zwaar, want er stond echt een flinke wind zo aan de kust.

Eigenlijk mag ik gewoon niet ontevreden zijn, denk ik, ook niet met het oog op de weekomvang (126km) en een harde, koude en natte training van donderdag. Die voelde ik nog nog steeds in de kuiten — ik gok dat die toch te veel nattigheid en kou hebben gehad.

Kopwerk in de wind, maar wel de test in de benen

Ik ga mezelf maar inprenten dat het goed is zo. Ik loop de halve eigenlijk altijd alleen in de marathonvoorbereiding, maar 1:18:55 was toch een klein PR; het vorige, ook een marathontempotest tijdens de CPC in 2020, stond op 1:19:11. Wat ik wel zorgelijk vind, is dat ik er bijna geen kilometer lol in had. Het was wel te verwachten in deze overwegend sombere week, maar toch. Het was wel heel fijn om met een groep van RA in en uit te lopen en samen te starten en sowieso om veel bekenden van PAC en andere verenigingen tegen te komen.

Leuk om weer als groep de CPC te lopen

Tot slot een schop onder mijn kont: ik moet die oude Hoka’s nu echt eens weggooien, want carbonschoenen stoïcijns blijven gebruiken tot 1000km, ook in wedstrijden, slaat echt nergens op. Ze hebben geen enkele grip of demping meer…

Op het laatste moment had ik overigens een a4-tje met de eindtijd op mijn rug gedaan en zoals gehoopt haakten er wat meer hardlopers aan — zo’n twintig zelfs!

Ik kreeg veel bedankjes van lopers achteraf en vooral naar het einde, waar mensen het moeilijk kregen, was het heel leuk om ze te motiveren en erbij te houden.

Ik voelde me verder gewoon ook niet sterk tijdens het lopen. Dat kan natuurlijk aan van alles liggen, maar ik denk dat het een combinatie van moeheid en te weinig rust, de dag ervoor met flinke tegenwind wielrennen, het weer op de dag zelf en gladde (versleten) schoenen was. Ook heb ik helemaal niet getaperd — iets wat vanaf een halve marathon in mijn ogen toch eigenlijk wel verstandig is. Genoeg om voor de volgende keer op te letten dus, maar voor nu maar gewoon accepteren en doorgaan. Het positieve is dat ik wel netjes en vlak heb gelopen en dat er gewoon weer een wedstrijdje in de benen zit; zo’n prikkel is altijd goed en het was sowieso gezellig om weer met andere lopers uit de RA-groep aan de start te staan.

Ik bedacht me afgelopen week ook dat het na een herstelmaand van Berlijn en een (voor mij) snelle 10K (35:05) helemaal niet zo gek is dat ik moe was/ben. Ik had sowieso vorige week al bedacht dat ik deze laatste twee maanden van het jaar ga proberen wat minder intensief te trainen en niet zo veel wedstrijdjes te lopen. Even iets langer tot rust komen lijkt me wel verstandig en dan in januari weer eens kijken waar we naartoe gaan werken.